Na sektorze B, gdy murawę pokrywały jeszcze fałdy śniegu, a aura dobitnie sygnalizowała, że jesień ustępuje miejsca zimie, do walki o ostatnie w tej rundzie punkty ruszyły dwie drużyny, które do tej pory radziły sobie jak najbardziej poprawnie. Dla gospodarzy był to mecz o zbliżenie się na odległość zaledwie jednego punktu do strefy medalowej, natomiast dla gości szansa na opuszczenie strefy spadkowej. Patrząc na tabelę, to zawodnicy z Bródna uchodzili za faworytów, bo przystępowali do spotkania z wyższej pozycji.

Jak się jednak okazało, Elekcyjni sprawili psikusa wszystkim – rywalom, obserwatorom, a kto wie, czy nie nawet samym sobie.

Już do przerwy – mówiąc kolokwialnie – wydawało się, że jest pozamiatane. Goście prowadzili 4:1 i nie zamierzali zdejmować nogi z gazu. Efekt? Piorunujący. Chwilę po wznowieniu gry padła kolejna bramka dla Elekcyjnej… i następna, i jeszcze jedna, i… jeszcze jedna. W pewnym momencie tablica wyników wskazywała aż 8:1 dla gości, co było wręcz pogromem.

Finalnie stanęło na 3:9, a głównym bohaterem tego spektaklu został Jakub Mydłowiecki – autor sześciu goli i jednej asysty. Jego bezpośredni udział przy siedmiu z dziewięciu trafień najdobitniej pokazuje, kto był tego dnia absolutnym szefem.

W niedzielne popołudnie na Arenie Grenady lider tabeli, BS Zadymiarze, podejmował drużynę Santiago Remberteu w ramach 9. kolejki 14. ligi. Już pierwsze minuty pokazały, kto będzie dyktował warunki w tym spotkaniu. Mecz błyskawicznie otworzył Jakub Pawelec, wykorzystując dobre wejście gospodarzy w mecz. Chwilę później ten sam zawodnik podwyższył na 2:0, czym rozpoczął prawdziwy festiwal strzelecki swojej drużyny.

Zadymiarze wrzucili wyższy bieg i w pewnym momencie prowadzili już 5:0, całkowicie kontrolując wydarzenia na boisku. Goście próbowali wrócić do gry za sprawą podyktowanego rzutu karnego, lecz ich nadzieje zgasił świetną interwencją Jakub Szymborski - bramkarz gospodarzy pewnie obronił "jedenastkę". Dopiero w końcówce pierwszej części spotkania Konrad Wróblewski zdobył bramkę dla Santiago Remberteu, jednak na tym skończyło się ich strzelanie przed przerwą.

Druga połowa rozpoczęła się od ambitnych prób odrabiania strat przez gości, które przyniosły im pierwsze trafienie po zmianie stron. Mimo tego to Zadymiarze przez cały czas utrzymywali kontrolę nad meczem i konsekwentnie powiększali swoją przewagę, pokazując, że nie bez powodu zasiadają na fotelu lidera 14. ligi.

Ostatecznie spotkanie zakończyło się ich bardzo wysokim zwycięstwem 10:5, które tylko potwierdza świetną dyspozycję lidera i jasno wskazuje ich aspiracje na dalszą część sezonu.

Zdecydowanym faworytem byli w tym meczu zawodnicy Oldboys Derby II, celujący w utrzymanie miejsca w czołówce tabeli. Po drugiej stronie stanęli Warsaw Pistons, pragnący przerwać serię czterech meczów bez zwycięstwa i zakończyć rundę pozytywnym akcentem.

Gospodarze lepiej weszli w mecz i już w 4. minucie, po prostopadłym podaniu Łukasza Łukasiewicza, do piłki dopadł Piotr Grudzień. Uprzedził wychodzącego bramkarza i pewnym strzałem otworzył wynik spotkania. Pistons częściej utrzymywali się przy piłce, jednak brakowało im skutecznego wykończenia a ich próby albo mijały cel, albo były blokowane przez defensywę Derby. Z czasem gra stała się bardziej wyrównana: nieco chaotyczna, z wieloma pojedynkami w środku pola i sporą liczbą niedokładnych zagrań. Dopiero pod koniec pierwszej połowy gospodarze ponownie znaleźli sposób na defensywę rywali. Długi wyrzut ręką Rafała Wieczorka wypuścił na wolne pole Łukasiewicza, który ponownie wykorzystał swoją sytuację i podwyższył na 2:0.

Drugą połowę od mocnego akcentu mogli rozpocząć goście, jednak strzał Kacpra Romanowskiego zatrzymał się na poprzeczce. Kilka minut później Pistons dopięli jednak swego i zdobyli gola kontaktowego, rozpoczynając najbardziej szaloną fazę meczu. W krótkim odstępie czasu padły aż cztery bramki, a wynik zatrzymał się na 4:3 dla Oldboysów. Gdy wydawało się, że „Tłoki” łapią wiatr w żagle i mogą realnie powalczyć o punkty, gospodarze ponownie wrzucili wyższy bieg. Oldboys Derby II wykorzystali błędy rywali i z zimną krwią dołożyli kolejne trafienia, odskakując na różnicę czterech bramek.

Ostatecznie wygrali aż 9:4, kończąc rundę na trzecim miejscu w tabeli. Warsaw Pistons nie zdołali przerwać złej passy. Kończą jesień z dużym niedosytem i będą zimować w strefie spadkowej, co stawia przed nimi trudne wyzwanie na wiosnę.

Spotkanie FC Olimpik z Heavyweight Heroes było jednym z najbardziej emocjonujących meczów tej kolejki – pojedynkiem, który idealnie pokazał, że w piłce nożnej żadna przewaga nie jest bezpieczna, jeśli zabraknie konsekwencji i koncentracji. Pierwsza połowa była niemal wzorcowa w wykonaniu gospodarzy. Olimpik od początku narzucał tempo, wysoko ustawiał pressing, a ich płynne, szybkie wymiany podań wielokrotnie rozrywały formacje gości. W pełni zasłużenie schodzili na przerwę, prowadząc 3:1 i kontrolując przebieg gry.

Wydawało się, że mecz jest już pod kontrolą, ale po zmianie stron wszystko odwróciło się o 180 stopni. Heavyweight Heroes, mimo że dysponowali tylko jednym rezerwowym, nie zamierzali składać broni. Zagrali z ogromnym sercem, agresją i wiarą, jakby nagle zapomnieli o brakach kadrowych. Zaczęli wygrywać pojedynki fizyczne, szybciej przechodzić do ataku i bezlitośnie wykorzystywać momenty nieuwagi gospodarzy. Każdy błąd Olimpiku zamieniali w szansę, a komfortowa wcześniej przewaga gwałtownie zaczęła topnieć.

W pewnym momencie zrobiło się 5:4, a gospodarze zamiast spokojnie „dowieźć” wynik, musieli ponownie wejść na najwyższe obroty. Końcówka była nerwowa, pełna niepewnych podań, ostrej walki i desperackich prób wybicia piłki z własnego pola karnego. Heavyweight Heroes grali va banque – otworzyli się maksymalnie, licząc na wyrównanie. Mimo ogromnej ambicji i naprawdę świetnej drugiej połowy nie zdołali jednak doprowadzić do remisu.

Finalnie FC Olimpik wygrywa 5:4, choć zamiast spokojnego zwycięstwa dostał mecz pełen dramaturgii. Gospodarze zgarniają trzy punkty, ale muszą zadać sobie pytanie: jak to możliwe, że tak komfortowe prowadzenie niemal wymknęło im się z rąk? Herosi natomiast udowodnili, że serce do walki potrafi zdziałać rzeczy większe niż liczba zawodników na ławce.