Gospodarze byli sporą niewiadomą, bo dołączyli do rozgrywek dopiero w przerwie zimowej, zastępując wycofaną drużynę. Mimo zmian kadrowych względem turnieju Decathlon Socca Cup, w którym zajęli drugie miejsce, było jasne, że to zespół o dużym potencjale. FC Łowcy natomiast to uznana marka na scenie socca, z licznymi sukcesami turniejowymi i jasnym celem, czyli awansem do Ekstraklasy.

Spotkanie rozpoczęło się w wymarzony sposób dla gości. Już w 1. minucie świetną akcję wypracował Kamil Kucharski, reprezentant Polski w socca, który asystował przy trafieniu Dudzińskiego. Cztery minuty później sam wpisał się na listę strzelców i FC Łowcy prowadzili już 2:0. Uragan jednak szybko pokazał charakter – gole Zaksa i Prokopa sprawiły, że w 11. minucie mieliśmy remis 2:2. Jak się później okazało, był to najlepszy moment gospodarzy w pierwszej połowie. Od tego momentu inicjatywę przejęli FC Łowcy, którzy zaczęli dominować i jeszcze przed przerwą zdobyli cztery kolejne bramki, schodząc do szatni z komfortowym prowadzeniem 6:2.

Po zmianie stron obraz gry się wyrównał. Obie drużyny długo utrzymywały się przy piłce i konstruowały składne akcje. Uragan nie zamierzał się poddawać i stopniowo odrabiał straty. Po kwadransie drugiej połowy było już tylko 5:7, co zwiastowało emocjonującą końcówkę. Decydujący moment nastąpił na pięć minut przed końcem, kiedy Dudziński zdobył gola na 8:5, znacząco przybliżając swój zespół do zwycięstwa. Mimo to gospodarze do samego końca walczyli z ogromnym zaangażowaniem i w końcówce zdobyli jeszcze dwa gole.

Ostatecznie zabrakło im jednak czasu i Uragan przegrał 7:8, pozostawiając po sobie bardzo dobre wrażenie, natomiast FC Łowcy dopisali do swojego dorobku cenne trzy punkty.

Spotkanie pomiędzy Orłami Maciejki a AZS Nietoperze zakończyło się efektownym zwycięstwem gospodarzy 14:7, choć początek rywalizacji zapowiadał zupełnie inny scenariusz. Pierwsze minuty należały zdecydowanie do drużyny gości, która perfekcyjnie weszła w mecz i szybko objęła dwubramkowe prowadzenie. AZS Nietoperze imponowali skutecznością oraz organizacją gry, co pozwoliło im narzucić swoje tempo i kontrolować wydarzenia na boisku w początkowej fazie spotkania.

Orły Maciejki potrzebowały jednak chwili, by złapać właściwy rytm. Z biegiem czasu gospodarze zaczęli odzyskiwać kontrolę nad meczem, skutecznie odrabiając straty. Jeszcze przed przerwą zdołali nie tylko doprowadzić do wyrównania, ale również wyjść na prowadzenie, schodząc do szatni z wynikiem 4:2.

Druga połowa przyniosła zupełnie inne oblicze spotkania. Obie drużyny wyszły na parkiet jakby z dodatkowym zastrzykiem energii, co przełożyło się na bardzo otwartą i ofensywną grę. Tempo meczu znacząco wzrosło, a kibice mogli oglądać prawdziwy festiwal bramek. Kluczową rolę w zwycięstwie Orłów odegrali Jan Włodek oraz Szymon Różycki. Szczególnie imponująca była postawa tego drugiego, który w drugiej połowie sprawiał wrażenie zawodnika nie do zatrzymania – niemal każdy jego kontakt z piłką kończył się celnym strzałem, niezależnie od pozycji na boisku.

Ostatecznie Orły Maciejki przypieczętowały swoją dominację, wygrywając aż 14:7 i wysyłając wyraźny sygnał do ligowych rywali. Jeśli utrzymają taką formę, mogą poważnie namieszać w rozgrywkach pierwszej ligi.

To było starcie drużyn z dwóch różnych światów. Z jednej strony Sirius, walczący o mistrzostwo, z drugiej Kebavita, która bije się o utrzymanie w pierwszej lidze. Różnicę było widać od pierwszych minut, choć początek meczu zapowiadał jeszcze wyrównaną walkę. Goście weszli w spotkanie bardzo pewnie, od razu narzucając wysokie tempo i przejmując inicjatywę. Ich ataki były szybkie, konkretne i dobrze zorganizowane, co szybko przełożyło się na prowadzenie. Kebavita próbowała odpowiadać, głównie poprzez szybkie wyjścia do przodu i wykorzystanie momentów przejściowych. Jedna z takich akcji przyniosła im wyrównanie, które na chwilę przywróciło nadzieję. To był jednak tylko moment. Z każdą kolejną minutą Sirius przejmował pełną kontrolę nad meczem. Ich gra wyglądała niemal perfekcyjnie na tle rywala - każdy zawodnik wiedział, gdzie się ustawić, jak przyspieszyć akcję i kiedy uderzyć. Co więcej, w budowaniu ataków uczestniczył nawet bramkarz, co tylko podkreślało ich pewność siebie i dominację.

Kebavita została zepchnięta do głębokiej defensywy, często zamknięta na własnej połowie i zmuszona do rozpaczliwej obrony. Sirius natomiast cierpliwie rozgrywał piłkę, rozciągał ustawienie rywala i raz po raz znajdował drogę do bramki. Świetne zawody rozegrali Pidluzhnyi oraz Ktitor, którzy napędzali ofensywę i nadawali rytm całemu zespołowi. Do tego swoje trafienia dorzucili Novik, Semenov i Androshchuk, co tylko potwierdza, jak szeroki wachlarz ofensywnych możliwości ma ta drużyna. Ostateczny wynik 12:1 mówi wszystko - to była pełna dominacja jednego zespołu i pokaz siły kandydata do mistrzostwa. Dla Siriusa to nie tylko trzy punkty, ale także potężna zaliczka bramkowa, która może mieć znaczenie w końcowym rozrachunku.

Dla Kebavity to bolesna lekcja. Jeśli chcą myśleć o utrzymaniu w pierwszej lidze, w kolejnych spotkaniach muszą pokazać zdecydowanie więcej, szczególnie w organizacji gry i reakcji na presję rywala.

Wiosenny powrót na boiska AWF Presley Gniazdowy mógł zaliczyć do udanych – przełamali serię porażek i złapali ważne zwycięstwo. W tym meczu mieli okazję zrobić kolejny krok i spróbować wydostać się ze strefy spadkowej. Problem był jeden – po drugiej stronie stanęło niepokonane dotąd Inferno, które w tym sezonie idzie jak burza i pewnie prowadzi w 1. lidze.

Faworyt był jasny, ale Presley od początku pokazał, że nie zamierza oddać punktów za darmo. Pierwszy cios zadało jednak Inferno – po 10 minutach trafił Patryk Abbassi, a chwilę później prowadzenie podwyższył efektowną piętką Oskar Pyrzyna. Wydawało się, że wszystko idzie zgodnie z planem lidera. Goście szybko jednak odpowiedzieli i wrócili do gry. Mecz się uspokoił, a różnicy w tabeli zupełnie nie było widać. Przed przerwą obie drużyny dorzuciły po golu i Inferno schodziło do szatni z jednobramkowym prowadzeniem.

Po zmianie stron Presley szybko wyrównał po trafieniu Karola Gołębiewskiego i od tego momentu zaczęła się otwarta wymiana. Wynik długo był na styku – Inferno trafiało, Presley odpowiadał i trudno było wskazać, w którą stronę to pójdzie. W bramce gości pojawił się Kuba Baraniewicz i mocno ożywił grę zespołu. Dużo dawał przy rozegraniu, dorzucił asystę i pięknego gola w 32. minucie. Mimo że wpuścił sporo bramek, jego występ miał duży wpływ na tempo gry. Z przodu bardzo aktywny był też Jakub Wiktorowski – cały czas pod grą, dobrze ustawiony i regularnie dochodził do sytuacji, kończąc mecz hat-trickiem. Kluczowy moment przyszedł na około 10 minut przed końcem. Inferno wrzuciło wyższy bieg i zaczęło odjeżdżać. Ofensywa napędzana przez Pyrzynę, który imponował techniką, oraz Filipa Żołka, który zaliczył bardzo dobry debiut, była w końcówce bezlitosna.

Presley ostatecznie nie zapunktował, ale to nie był mecz, po którym mogą spuszczać głowy. Postawili się liderowi, grali odważnie i momentami naprawdę dobrze. Jeśli utrzymają ten poziom, spokojnie mogą jeszcze namieszać w tabeli.

W przypadku tego starcia można było spodziewać się wyrównanej walki, jednak ku zaskoczeniu wszystkich obserwatorów mecz był rozstrzygnięty już nieco po kwadransie gry. Goście byli zdeterminowani, by zdobyć dużą liczbę bramek, i od pierwszego gwizdka narzucili mordercze tempo. W efekcie w 5. minucie wynik otworzył Michał Piłatkowski, a po chwili było już 0:3 po dwóch trafieniach Adama Golenia. Taktyka obrana przez UEFA Mafia niosła ze sobą spore ryzyko – związane z rzuceniem wszystkich sił do ofensywy, ale szybko okazało się, że Explo nie ma argumentów na tak agresywnie i dynamicznie grających zawodników z Ursynowa. W 18. minucie było już 0:6 i dopiero wtedy gospodarzom udało się zdobyć gola. Nie zmieniło to jednak ogólnego obrazu gry, bo już chwilę później sytuację ostudził Jakub Komendołowicz, który dwukrotnie pokonał Michała Łuczyka. Pierwsza połowa zakończyła się wynikiem 1:8, który nie pozostawiał złudzeń, kto tego dnia był lepszy.

Po zmianie stron UEFA Mafia nieco spuściła ze strzeleckiego tonu, ale i tak wygrała drugą połowę 3:4, a cały mecz aż 4:12. Taktykę przyjętą przez ekipę Norberta Wilka można określić nieco jako „jeźdźcy bez głowy”, ale paradoksalnie w takich warunkach ta młoda drużyna sprawdza się najlepiej. Explo momentami było zupełnie zagubione, a wszystkie ataki rozbijały się albo w środku pola, albo były zatrzymywane przez świetnie dysponowanego Maksa Szulca. W tym starciu zdecydowanie wygrały młodość i fantazja - UEFA Mafia wzięła rewanż za porażkę w rundzie jesiennej i zgarnęła w pełni zasłużone trzy punkty.