W samo południe do rywalizacji przystąpił zespół YUG.BUD, który po pierwszej stracie punktów w poprzedniej kolejce był wyjątkowo zmotywowany, by udowodnić, że był to jedynie wypadek przy pracy. Po drugiej stronie stanął Szereg Homogenizowany, drużyna znajdująca się ostatnio w świetnej formie, choć tym razem wystąpiła w bardzo wąskiej kadrze i bez swojego kluczowego zawodnika, Jakuba Myszóra. To rodziło pytanie: czy uda im się utrzymać dotychczasowy poziom?

Początek spotkania był wyrównany, z dynamicznym przenoszeniem akcji z jednej strony boiska na drugą. Mimo to to Szereg stworzył lepsze okazje, ale w bramce gospodarzy kilka razy świetnie interweniował Dmytro Czui. W końcu jednak goście znaleźli sposób na przełamanie defensywy, a po trafieniu Aleksandara Ryszawy otworzyli wynik meczu. W grze obu stron pojawiło się sporo niedokładności. Śliska murawa i warunki atmosferyczne wyraźnie utrudniały rozgrywanie akcji. YUG.BUD próbował odrobić straty, lecz ich uderzenia mijały bramkę. Tymczasem Szereg Homogenizowany konsekwentnie wykorzystywał swoje okazje i podwyższył prowadzenie na 0:2.

Gospodarze mogli błyskawicznie odpowiedzieć, ale najpierw trafili w poprzeczkę, a chwilę później w słupek. Mimo zmarnowanych okazji YUG.BUD nie spuścił głów - krótko potem zdobyli bramkę kontaktową, a jeszcze przed przerwą Volodymyr Kharin precyzyjnym strzałem zza pola karnego doprowadził do remisu, zamykając pierwszą połowę wynikiem 2:2.

W drugiej odsłonie, po zamieszaniu w polu karnym gospodarzy, piłkę do siatki wepchnął Eryk Borczon, ponownie wyprowadzając Szereg na prowadzenie. Niedługo później Artur Moczulski strzałem z ostrego kąta podwyższył na 2:4. Mecz stał się bardzo fizyczny, pełen walki o każdy metr boiska. YUG.BUD miał świetną okazję na bramkę kontaktową po mocnym strzale z dystansu, ale bramkarz Szeregu popisał się kapitalną paradą. Gospodarze jednak nie zamierzali rezygnować. Ich zawzięte próby przyniosły efekty - duet Oleksandr Pliakin i Volodymyr Kharin najpierw zmniejszył stratę, a chwilę później YUG.BUD doprowadził do wyrównania 4:4.

Szereg Homogenizowany urwał niezwykle cenny punkt liderowi, choć z pewnością czuje niedosyt, bo przez długi czas byli o krok od kompletu punktów. YUG.BUD, mimo lekkiej zadyszki w końcówce rundy, utrzyma się na fotelu lidera i w tej roli przystąpi do drugiej części sezonu.

Niedzielni w tym sezonie nie mają zbyt wielu powodów do radości. Przed meczem z Pogromcami zamykali tabelę i nawet zwycięstwo nie dałoby im wyjścia ze strefy spadkowej. Ekipa Mateusza Niewiadomego notuje natomiast najlepszą rundę w swojej historii, a sama obecność na podium przed ostatnią kolejką była sporą niespodzianką. Te mecze jednak rządzą się swoimi prawami, więc wynik pozostawał sprawą otwartą.

Początek należał do gości, ale ich skuteczność była na słabym poziomie, stąd długo utrzymywał się wynik bezbramkowy. Bardzo dobrze między słupkami spisywał się Kamil Jarosz, który kilka razy efektownie ratował swój zespół. Po okresie przewagi Pogromców coraz częściej do głosu dochodzili gospodarze i to oni zdobyli jedyną bramkę pierwszej połowy. Przemek Sosnowski wykorzystał nieporadność defensywy i pokonał Michała Trelę. Po 25 minutach mieliśmy 1:0.

Po zmianie stron goście wyszli w nieco innym zestawieniu i szybko przyniosło to wymierne efekty. Najpierw Mateusz Niewiadomy wyrównał, a chwilę później Marcin Kowalski dał Pogromcom prowadzenie. Od stanu 1:2 wydawało się, że pójdą za ciosem, ale to Niedzielni stworzyli sobie kilka naprawdę dobrych okazji na remis. Niestety, ofensywie ekipy Jana Wójcika w tej rundzie wybitnie nie idzie. Złe decyzje pod bramką rywali oraz kolejne udane interwencje świetnie grającego w defensywie Michała Kowalskiego utrzymywały korzystny rezultat dla gości.

W końcówce kapitan Pogromców zdobył trzecią bramkę, zapewniając swojej drużynie cenne trzy punkty z rywalem, który - niezależnie od tabeli - zawsze stawia twarde warunki. Pogromcy kończą rundę jesienną na pudle, jak nigdy wcześniej, choć trudno będzie tę pozycję utrzymać. Niedzielni natomiast potrzebują zimą poważnej metamorfozy, jeśli chcą powalczyć na wiosnę o utrzymanie w lidze.

W lekko topniejącym śniegu rozegrano mecz, który mimo chłodu potrafił solidnie podgrzać atmosferę. Boisko przywitało zawodników warunkami wymagającymi koncentracji i mocnej gry na nogach, a to w połączeniu ze stylem obu drużyn zapowiadało widowisko pełne bramek. I dokładnie takie otrzymaliśmy - emocjonalny rollercoaster, w którym każda akcja mogła zmienić obraz meczu.

Od pierwszego gwizdka zarówno Los Rogalos, jak i Inter wyszli na murawę z jasno sprecyzowanym celem: atakować i strzelać. Pierwszy cios zadał Inter, nieco szybciej odnajdując rytm w trudnych warunkach. W pierwszej połowie goście trzykrotnie wychodzili na prowadzenie, pokazując skuteczność i dobre tempo gry, ale Rogalos za każdym razem odpowiadało błyskawicznie. Gospodarze imponowali charakterem i za każdym razem, gdy Inter przechylał wynik na swoją stronę, chwilę później padała odpowiedź. Nic dziwnego, że pierwsza połowa zakończyła się wynikiem 3:3.

Po przerwie losy spotkania na chwilę zdecydowanie przechyliły się na korzyść gospodarzy. Mateusz Drumlak, autor hat-tricka, odpalił prawdziwą petardę z rzutu wolnego. Jego precyzyjne uderzenie po długim rogu wpadło do siatki i wywołało euforię na ławce Rogalos. Gdy gospodarze wyszli na 4:3, wyglądało na to, że niesieni falą energii są gotowi odwrócić przebieg meczu na dobre. Jednak Inter to drużyna z dużym doświadczeniem, która nie traci chłodnej głowy nawet pod presją. Zamiast się cofnąć, goście przyspieszyli i w krótkim czasie przejęli inicjatywę. Z wyniku 4:3 zrobiło się 4:6, a kluczową postacią w ofensywie Interu był Bohdan Kulbashny - autor dwóch bramek i asysty, pojawiający się dokładnie tam, gdzie akcja potrzebowała jakościowego wykończenia.

Rogale zdołali jeszcze zdobyć bramkę na 5:6, dając sobie cień nadziei, ale czasu było już zbyt mało, by doprowadzić do kolejnego wyrównania. Inter zagrał dojrzale, kontrolując ostatnie minuty i nie pozwalając gospodarzom stworzyć klarownych okazji. Ostatecznie Inter wygrywa minimalnie i będzie zimować z realnymi ambicjami walki o podium w rundzie wiosennej. Los Rogalos czeka walka o utrzymanie, lecz jeśli zachowają ofensywny pazur z tego meczu, mają narzędzia, by tę walkę wygrać.

Green Team rozegrał jeden z najbardziej pewnych i kompletnych meczów w tym sezonie. Od pierwszych minut gospodarze narzucili tempo, które całkowicie zaskoczyło trzeci w tabeli zespół OldBoys Derby. Do przerwy prowadzenie 3:0 było w pełni zasłużone. Szybka gra, agresywny pressing, determinacja i przede wszystkim wysoka skuteczność przełożyły się na pełną kontrolę spotkania.

Największym bohaterem wieczoru był Waszczuk, który skradł całe show. Jego trzy gole to nie tylko efekt precyzyjnych strzałów, ale także doskonałego ustawiania się, snajperskiego instynktu i odwagi w podejmowaniu decyzji. Za każdym razem pojawiał się dokładnie tam, gdzie powinna znajdować się „dziewiątka” - blisko bramki, w idealnej pozycji do wykończenia akcji. To był jego mecz i absolutnie jego moment. OldBoys Derby III mimo wysokiej straty nie odpuścili i próbowali wrócić do gry. Mieli fragmenty, w których przejmowali inicjatywę w środku pola, lecz brakowało im wykończenia oraz wystarczającej determinacji pod bramką rywala. Kiedy już stwarzali groźną sytuację, zawodziło ostatnie podanie albo strzał był zbyt łatwy do obrony.

W drugiej połowie Green Team wciąż pewnie kontrolował przebieg meczu, dorzucając kolejne dwa trafienia i skutecznie pilnując, by nie dopuścić do nerwowej końcówki. Goście odpowiedzieli jedynie bramką honorową, która nie była początkiem pościgu, a jedynie kosmetyczną korektą wyniku.

Ostateczne 5:1 idealnie oddaje różnicę w skuteczności obu zespołów. Green Team był dokładniejszy, bardziej zdecydowany i miał swojego lidera w osobie fenomenalnego Waszczuka. OldBoys Derby pokazali ambicję, ale tego dnia było to zdecydowanie za mało, by nawiązać realną walkę.

To był jeden z tych meczów, które od pierwszej minuty trzymają w napięciu i nie pozwalają choćby na sekundę oderwać wzroku od boiska. Bezbramkowy remis do przerwy w 15. Lidze to rzadki widok, ale tym razem był jak najbardziej zasłużony, bo oba zespoły zagrały na ogromnej intensywności, a przede wszystkim miały między słupkami bramkarzy w absolutnie wyśmienitej formie.

Pierwsza połowa to prawdziwy pokaz parad i instynktownych interwencji, wybić z linii oraz akcji toczących się błyskawicznie od jednego pola karnego do drugiego. Zarówno Syrenka, jak i Wombaty mogły prowadzić nawet dwoma bramkami, lecz golkiperzy dosłownie wyczyniali cuda. Gdy już wydawało się, że piłka wpadnie do siatki, zawsze ktoś w ostatniej chwili zatrzymywał ją nogą, ręką, głową, albo po prostu cudem. Kibice uwielbiają takie mecze: szybkie, otwarte, pełne zwrotów akcji, a jednocześnie piekielnie wyrównane.

Po przerwie doczekaliśmy się wreszcie przełamania. Jako pierwsi uderzyli goście. Piotr Kwiatkowski wykorzystał idealne dogranie Jana Śmigielskiego i dał Wombatom prowadzenie. Syrenka odpowiedziała jednak natychmiast. Jakub Wawrzyk po asyście Kacpra Stępniaka wyrównał stan meczu i wyraźnie nakręcił ofensywę gospodarzy. Kluczowy moment spotkania nadszedł chwilę później, gdy do głosu doszedł niezawodny Maksymilian Pająk. Jego precyzyjne uderzenie na 2:1 zapewniło Syrenie niezwykle cenne zwycięstwo, wywalczone w szalonym tempie i ogromnym wysiłkiem.

Choć wynik mógł wyglądać zupełnie inaczej, bo obie ekipy miały sytuacje na kilka bramek, to dzięki kapitalnym bramkarzom i nieustępliwej walce był to jeden z najbardziej emocjonujących meczów całej kolejki.