Konfrontacja Popalonych Styków z ADP Wolska Ferajna zapowiadała wielkie emocje jeszcze na długo przed pierwszym gwizdkiem. Wiedzieliśmy bowiem, że dość ekstrawaganckie zachowanie bramkarza Styków Krzyśka Grabowskiego w połączeniu z gorącym temperamentem niektórych zawodników ADP może stanowić mieszankę wybuchową. No i faktycznie - w tym spotkaniu oprócz goli, doświadczaliśmy też wzajemnych prowokacji a nawet lekkiej konfrontacji, która na szczęście nie przerodziła się w nic poważniejszego. A jak wyglądał sam mecz? Był on równie szalony. W pierwszej połowie długo oglądaliśmy wyrównane zawody i nagle gra Popalonych Styków kompletnie się załamała, co świetnie wykorzystali miejscowi i z 0:0 zrobiło się 4:0! Chyba nawet przegrywającym trudno byłoby wytłumaczyć, co się tutaj tak naprawdę stało. Ten rezultat powodował, że w drugiej połowie Styki nie miały już nic do stracenia i nakręcane do ataków przez swojego bramkarza, zaczęły mozolny proces odrabiania strat. I z minuty na minutę nabierały coraz większej wiary w happy end, tym bardziej, że deficyt regularnie się zmniejszał. Po klasycznym hat-tricku Kamila Paszka było już tylko 3:4, jednak Popalonym było mało. Ten zespół widział, że rywale zgubili pewność siebie, w ADP znów zaczęło się robić nerwowo i oczyma wyobraźni widzieliśmy tutaj bramkę na 4:4. Ale nie spodziewaliśmy się, że gdy do niej dojdzie, to będzie to tak fantastyczne trafienie, a właśnie takim popisał się Filip Targowski. Wolska Ferajna była więc o włos od zmarnowania czterobramkowej przewagi, jednak w końcówce zdołała się przebudzić i stworzyła sobie kilka dogodnych okazji, by ten mecz ostatecznie przechylić na swoją stronę. Najlepszą okazję zmarnował Mateusz Nejman, gdzie wszyscy widzieli już piłkę w siatce, tymczasem ta zatrzymała się na słupku! Tym samym mecz zakończył się remisem, co dla ADP stanowiło rozczarowanie nie tylko dlatego, że zespół stracił dwa punkty, ale też z racji postawy bramkarza rywali, która wyraźnie nie przypadła im do gustu. Nie udało się jednak utrzeć nosa Krzyśkowi Grabowskiemu, któremu trzeba oddać, że był jednym z głównych architektów tej remontady. Jego interwencje to jedno, ale swoje zrobiły głośne motywacyjne okrzyki, które nie pozwalały kolegom z pola przestać walczyć, z kolei oponentów doprowadzały do białej gorączki. W końcowym rozrachunku wynik 4:4 należy uznać za sprawiedliwy, bo jeśli Wolska Ferajna nie potrafi spokojnie dowieźć czterech bramek przewagi do końca, to na całą pulę po prostu tutaj nie zasłużyła.