Spotkanie dwóch mocnych ukraińskich drużyn w 2. lidze przez długi czas trzymało w napięciu i dostarczyło sporo emocji. Pierwszy gol padł dopiero w 17. minucie – po rzucie rożnym na prowadzenie wyszli zawodnicy Ternovitsii. Chwilę później podwyższyli wynik trafieniem z rzutu karnego, ale tuż przed przerwą Wikingowie zmniejszyli stratę do jednej bramki, dając sobie nadzieję na drugą połowę.

Po przerwie gra stała się dużo bardziej fizyczna, z licznymi starciami i przerywaną akcją. Obie ekipy apelowały o więcej wzajemnego szacunku i koncentrację na grze, jednak nie obyło się bez ostrych spięć – żółte kartki obejrzeli Ivan Markovych oraz Mykhailo Foroshchuk. Na kolejnego gola kibice czekali aż 15 minut, aż ponownie do siatki trafili gospodarze.

Końcówka należała w pełni do Ternovitsii. W ostatnich minutach spotkania zdobyli aż cztery bramki, definitywnie rozstrzygając losy meczu. Dubletami popisali się Volodymyr Grabowski i Oleg Grabowski. Dla Ukrainian Vikings trafiali Aidyn Yessaly oraz Roman Ivanenko.

Choć końcowy rezultat może sugerować jednostronne widowisko, na boisku oglądaliśmy wyrównany pojedynek, w którym oba zespoły pokazały ambicję i charakter. Ternovitsia potwierdziła swoje wysokie aspiracje i może z optymizmem patrzeć na kolejne kolejki, a Ukrainian Vikings – mimo porażki – udowodnili, że będą groźnym rywalem dla każdego, ale potrzebują jeszcze czasu, by ta maszyna "ruszyła z kopyta".

Rundę jesienną zainaugurowało starcie dobrze znanych ekip, które zapowiadało się na ciekawe widowisko. Lepiej w mecz weszła Husaria, od początku narzucając tempo i blokując ataki rywali. Efekt przyszedł szybko – po idealnym podaniu Kamila Kapicy wynik otworzył Mateusz Lewicki. Przez większą część pierwszej połowy gra się wyrównała, ale tuż przed przerwą świetnie dysponowany Kapica sam podwyższył prowadzenie na 0:2.

Po zmianie stron Zoria musiała ruszyć odważniej do przodu, jednak to goście dalej prowadzili grę. Apoczkin popisał się efektownym uderzeniem w samo okienko, dając Husarii trzecią bramkę. W końcówce gospodarze postawili wszystko na jedną kartę i z lotnym bramkarzem zepchnęli rywali do defensywy, odrabiając część strat. Mimo lekkiego rozluźnienia ekipa z Mokotowa dowiozła zwycięstwo 5:3 i rozpoczęła nową rundę od kompletu punktów. Zoria obudziła się w tym meczu chyba za późno, ale gra się tak, jak przeciwnik pozwala i należy tutaj docenić postawę triumfatorów.

Pierwsza kolejka 2. Ligi Fanów przyniosła prawdziwy pokaz siły w wykonaniu Cyrkulatki. Ich rywalem było Agape Białołęka, które próbowało stawić opór, jednak różnica jakości była wyraźna. Od pierwszego gwizdka goście przejęli inicjatywę, długo utrzymywali się przy piłce i umiejętnie rozciągali grę, szukając wolnych przestrzeni. Już do przerwy Cyrkulatka prowadziła 4:1 i w pełni kontrolowała wydarzenia na boisku.

W finałowych 25 minutach obraz gry nie uległ zmianie – przewaga przyjezdnych stała się wręcz jeszcze bardziej widoczna. Agape miało ogromne problemy z kryciem, często gubiło zawodników wbiegających w pole karne, a goście bezlitośnie to wykorzystywali. Każda akcja Cyrkulatki niosła ze sobą zagrożenie, a skuteczność w drugiej połowie była imponująca. Ostatecznie mecz zakończył się wynikiem 12:3 dla Cyrkulatki – rezultatem, który mówi sam za siebie.

Na szczególne wyróżnienie zasłużyli liderzy ofensywy gości. Maciej Wieliczuk rozgrywał piłkę z dużym spokojem i precyzją, notując aż pięć asyst. Z kolei Ernest Rząd nie tylko trzykrotnie wpisał się na listę strzelców, ale dołożył jeszcze cztery asysty, będąc kluczowym elementem niemal każdej ofensywnej akcji. Ich współpraca siała spustoszenie w defensywie gospodarzy i potwierdziła, że Cyrkulatka będzie w tym sezonie wyjątkowo groźna.

Dla Agape Białołęka była to bolesna lekcja – zespół musi poprawić organizację gry w obronie, bo przy takim ustawieniu trudno będzie o punkty. Cyrkulatka natomiast już na starcie pokazała, że jej ambicje sięgają najwyższych celów.

W drugiej lidze Ligi Fanów doszło do jednego z najbardziej emocjonujących spotkań pierwszych kolejek. Warsaw Bandziors podejmowali drużynę Contra – ekipę, która jeszcze niedawno rywalizowała w Ekstraklasie i ma w swoim składzie wielu ogranych, doświadczonych zawodników. Już sam kontekst meczu zapowiadał niezwykle interesujące widowisko, a wydarzenia na boisku tylko to potwierdziły.

Od pierwszych minut obie drużyny postawiły na grę pełną determinacji, twardych pojedynków i wysokiego tempa. Bandziors, mimo że teoretycznie skazywani na porażkę, pokazali ogromną odwagę i ambicję. Nie wystraszyli się bardziej renomowanego rywala, a w wielu fragmentach to właśnie oni prowadzili grę. Contra z kolei starała się wykorzystać swoje doświadczenie i lepszą organizację. Do przerwy wynik 1:1 idealnie oddawał przebieg rywalizacji – nikt nie potrafił zdominować przeciwnika, a walka toczyła się praktycznie o każdy centymetr boiska.

Druga połowa była prawdziwym rollercoasterem. Gospodarze objęli prowadzenie 3:2 i wydawało się, że mogą sprawić jedną z pierwszych dużych sensacji sezonu. Ich gra była odważna, a kibice coraz głośniej wierzyli w zwycięstwo. Jednak Contra nie bez powodu jeszcze niedawno występowała w najwyższej lidze. W decydujących minutach pokazała charakter i zachowała chłodną głowę. Dzięki skuteczności w ataku oraz wykorzystaniu błędów w defensywie Bandziorów zdołała przechylić szalę na swoją korzyść.

Ostatecznie mecz zakończył się wynikiem 6:5 dla Contry, ale do samego końca rezultat pozostawał otwarty. Była to prawdziwa wizytówka drugiej ligi – szybka gra, mnóstwo sytuacji bramkowych, dramaturgia i emocje do ostatniego gwizdka. Bandziors, mimo porażki, pokazali, że mają potencjał, by rywalizować z najlepszymi, a Contra udowodniła, że jej celem jest powrót do elity i że ma ku temu odpowiednie argumenty.

Choć rywalizacja Dzików z Lasu z Rock’n Rollem zapowiadała się na wspaniałe i wyrównane widowisko, w rzeczywistości tak było jedynie w pierwszej połowie. Duży wpływ na przebieg meczu miały ogromne problemy kadrowe gospodarzy, którzy dysponowali tylko jednym rezerwowym, podczas gdy goście mieli aż pięciu.

Ukraiński zespół rozpoczął z wysokiego C – szybko objął dwubramkowe prowadzenie, najpierw za sprawą Vladyslava Voronova, a następnie Oleksandra Targomina. Dziki z Lasu musiały sporo biegać bez piłki, ponieważ zawodnicy w pomarańczowych strojach ani myśleli się jej pozbywać. Dobra organizacja gry pozwoliła jednak gospodarzom przetrwać to „piekiełko”, a dodatkowo, wykorzystując wyraźną przewagę wzrostu, zdobyli bramkę po dalekim wyrzucie z autu Dawida Goździewskiego wprost na głowę Piotra Jamroża.

W obliczu ciągłej dominacji Rock’n Rolla wyrównanie w wykonaniu Dzików było sporym zaskoczeniem – wprowadzony z ławki kapitan Michał Ossowski pokazał, dlaczego to właśnie on nosi na plecach numer 9. Na drugą połowę goście wyszli z jasnym celem: skalibrować celowniki i udowodnić, „kto tu rządzi”. Gdy już to zrobili, nie zamierzali się zatrzymywać – w krótkim odstępie czasu zdobyli kolejne dwie bramki, autorstwa Artema Pavlika oraz po dwójkowej akcji Leshchenko–Sobolewski.

Dziki próbowały jeszcze postraszyć rywali mocnymi uderzeniami z dystansu, ale na wysokości zadania stawał Roman Boichenko. Bramkę kontaktową przyniósł im dopiero niefortunny samobój Illyi Radkevicha. Emocji i ostrzejszych starć nie brakowało, lecz pod bramką Rock’n Roll grał koncert na wyłączność. Hat-tricka skompletował Targomin, a swoje trafienia dołożyli także Rakhmail i Voronov. Spotkanie zakończyło się wynikiem 3:8, choć nie obyło się bez groźnie wyglądających urazów – jak w przypadku Boichenki i Jamroża. Ostatecznie jednak obaj zawodnicy dokończyli mecz bez poważniejszych kontuzji.