Czy mieliśmy jakiekolwiek podstawy by sądzić, że zespół Ajaksu Warszawa będzie w stanie konkurować z Essing Gorillaz? Podczas gdy Ajaks okupował przed tą serią gier miejsce w strefie spadkowej, przeciwnicy prowadzili w tabeli 12.ligi i to bez straty punktu! I chociaż każda passa musi mieć kiedyś swój koniec, to nie spodziewaliśmy się, że w tej kwestii zmieni się coś 14 kwietnia. Życie potrafi jednak zaskakiwać, bo po raz kolejny okazało się, że w futbolu – nawet na poziomie amatorskim – nie ma faworytów. Zwłaszcza jeśli zespół teoretycznie słabszy obierze dobrą taktyką, a tak właśnie zrobiła drużyna Kevina Trana, która od początku fajnie zabezpieczała tyły, nie dała się rozhulać przeciwnikom, a z przodu bazowała głównie na swoim najlepszym zawodniku – Bartku Kopaczu. Ten plan sprawdzał się kapitalnie. Mądra i skuteczna gra powodowały, że w tym meczu kompletnie nie było widać, że te ekipy dzieli tyle punktów i tyle miejsc w tabeli. Gorylki miały co prawda większe posiadanie piłki, lecz nie potrafiły zrobić z tego użytku. No i już po pierwszej połowie pachniało tutaj niespodzianką, bo wynik brzmiał 1:1, a gole zdobywali Bartek Kopacz i Olek Florczuk. Druga połowa znów rozpoczyna się lepiej dla Ajaksu, ale potem do głosu wreszcie dochodzą oponenci. Udaje im się nawet wyjść na prowadzenie i w tym momencie chyba każdy myślał, że to początek końca marzeń zespołu w granatowych koszulkach o sensacji. Nic z tych rzeczy! Ajaksowi w sukurs przychodzą dwa stałe fragmenty gry – najpierw rzut karny, a potem rzut wolny. Obydwa idealnie egzekwuje Bartek Kopacz i na kilka minut przed końcem spotkania Essing jest na krawędzi porażki. Chłopaki robili wszystko, by wywalczyć choćby remis, lecz los wyraźnie im nie sprzyjał, bo albo trafiali w słupek, albo dobrze bronił Krystian Kontek. I stało się! Ajaks Warszawa dokonał niemożliwego i po 50 minutach gry wygrał mecz, którego – przynajmniej w teorii – wygrać nie miał prawa. Radość była ogromna, zwłaszcza że zawodnicy tej ekipy włożyli mnóstwo wysiłku w to spotkanie i po prostu zapracowali sobie na taki finał. To dla nich na pewno duża sprawa i bez względu na to, na którym miejscu skończą rozgrywki, tego osiągnięcia nikt im już nie odbierze. Brawo! Co do Gorylków, to znamy ich z dużo lepszej gry. Widać, że z zespołem dobrze poukładanym mieli problem, by wykorzystać swoje atuty. Ale spokojnie – to jeszcze młoda ekipa, dlatego nie ma co się tym wynikiem zbytnio przejmować. Zwłaszcza, że koniec jednej passy, to dobra okazja, by zacząć budować kolejną.