Spotkanie Junaka z Bartolini Pasta było pierwszym na odnowionej Arenie Grenady. I choćby z tego powodu stanowiło pewną zagadkę, bo wiadomo, że do nowych warunków też trzeba się przyzwyczaić. Faworyta w tym meczu nie było, jakkolwiek okrojony skład Bartolini Pasta powodował, że minimalnie większe szanse dawaliśmy Junakowi. Tutaj rezerwowych było bez liku, a po drugiej stronie nie było żadnego. Ale gracze Bartolini od samego początku spotkania grali bardzo konsekwentnie. Cały czas trzymali obronę, starali się grać prostymi środkami i przede wszystkim umiejętnie rozkładali siły, by starczyło ich na pełne 50 minut. Junak prezentował się z kolei chaotycznie. Miał niezłe momenty, ale miał też sporo słabych, a być może myślał też, że nadejdzie moment, w którym rywal opadnie z sił i wtedy zada mu decydujący cios. Ale konkurenci mieli inne plany. W drugiej połowie to oni mieli więcej z gry i chociaż początkowo nie wykorzystali kilku szans, to i tak udało im się doprowadzić do remisu. A chwilę później w zamieszaniu podbramkowym Mateusz Brożek dał Bartolini pierwsze prowadzenie w spotkaniu, jednak chłopaki nie cieszyli się nim zbyt długo, by szybko wyrównał Krzysiek Krzewiński. Walka o pełną pulę trwała w najlepsze, lecz wynik nie uległ już zmianie i naszym zdaniem sprawiedliwie oddał przebieg meczowych wydarzeń. Junak zrobił zdecydowanie za mało by wygrać, z kolei zawodnicy Bartolini zasłużyli, by w drogę powrotną zabrać jakieś punkty. Dla nich to „oczko” ma na pewno większą wartość niż dla oponentów i wydaje nam się, że wiele drużyn mogłoby się od tej ekipy uczyć, jak zagrać mecz nie mając ani jednej zmiany. Bo oni rozegrali to podręcznikowo.