FC Torpedo w meczu z Wombatami mogło przypieczętować swoje miejsce na podium i zapewnić sobie awans do wyższej ligi. Okazja była wręcz wymarzona, bo gospodarze mierzyli się z zespołem zamykającym ligową stawkę. Ostatnie mecze Torpedo to istne rollercostery, w których team Andrii Barana w widowiskowy sposób odwracał losy meczów, jednak w pojedynku z Wombatami spodziewaliśmy pełnej kontroli od pierwszych minut spotkania. Tak się jednak nie stało i gospodarze dość niemrawo weszli w ten mecz. Długo utrzymywał się bezbramkowy remis, po części przez sporą niedokładność w grze Torpedo, jak i zaciekłą obrony ich rywali. Błędy techniczne i niedokładne podania tylko ułatwiały gościom rozbijanie ataków przeciwnika, Torpedo zwyczajnie nie potrafiło nabrać płynności przy konstruowaniu akcji ofensywnych. Womabaty w pierwszej części wyglądały naprawdę solidnie i o dziwo, to właśnie zawodnicy tej drużyny jako pierwsi zdobyli w tym meczu gola. Piotr Marciniak wykorzystał nieporozumienie bramkarza i obrońcy oponenta i otworzył wynik spotkania. Torpedo dążyło do wyrównania i to się udało, ale Wombaty chwilę później znów wyszły na prowadzenie i sensacyjnie prowadziły 1:2. Gospodarze musieli powiedzieć sobie parę słów w przerwie, bo na drugą połowę wyszli odmienieni. Znów sprawy w swoje ręce musiał wziąć Kyrylo Kud, który trzeci mecz z rzędu ciągnie swój zespół i w kluczowych momentach bierze ciężar gry na siebie. To właśnie jego hat-trick na początku drugiej połowy wyprowadził Torpedo na prowadzenie 4:2 i stosunkowo szybko strzelone bramki chyba spuściły nieco powietrza z gości. Gdy wynik jeszcze był na styku i szeregi obronne Wombatów były zwarte, mecz był naprawdę wyrównany. Gdy musieli się otworzyć, okazało się to wodą na młyn dla gospodarzy, którzy dołożyli do końca spotkania jeszcze cztery bramki. Ostatecznie skończyło się 8:2 i Torpedo zapewnili sobie minimum brązowe medale w tej kampanii. Zawodnicy Wombatów, póki mieli siły i utrzymywali w miarę korzystny rezultat prezentowali się naprawdę dobrze, szczególnie w obronie w której grali z dużym poświęceniem, choć to nadal było za mało, by zwyciężyć w takim starciu.