Starcie Ajaksu z Inferno II zapowiadało się niezwykle interesująco. Przed pierwszym gwizdkiem trudno było wskazać jednoznacznego faworyta. Z jednej strony stał świetnie zgrany Ajaks, od lat bazujący na kolektywie i wzajemnym zrozumieniu. Z drugiej – Inferno II, zespół dysponujący dużą jakością techniczną i zawodnikami potrafiącymi zrobić różnicę indywidualnymi akcjami.

Od pierwszych minut to jednak Ajaks sprawiał lepsze wrażenie. Gospodarze częściej wychodzili spod pressingu dzięki szybkiej grze z pierwszej piłki, cierpliwie budowali akcje i znacznie odważniej atakowali bramkę rywali. W ich poczynaniach było widać pomysł i pewność siebie, a kolejne składne wymiany podań coraz częściej otwierały drogę do sytuacji strzeleckich.

Na szczególne wyróżnienie zasłużył Bartek Kopacz, który po raz kolejny udowodnił, dlaczego jest jedną z największych gwiazd tej drużyny. Brał na siebie odpowiedzialność za rozegranie, nie bał się pojedynków jeden na jednego i swoimi odważnymi wejściami regularnie rozrywał defensywę Inferno II. To właśnie jego aktywność napędzała ofensywę Ajaksu i dawała kolegom więcej przestrzeni do gry.

Inferno II długo pozostawało jednak w meczu. Dzięki swojej technice i jakości indywidualnej potrafiło odpowiadać groźnymi akcjami, dlatego wynik przez długi czas pozostawał na styku, a losy spotkania były całkowicie otwarte.

To, co można było zaobserwować już od początku meczu, w pełni uwidoczniło się jednak po przerwie. Gdy emocje rosły z każdą minutą, Ajaks pokazał charakter i determinację. W kluczowych momentach gospodarze byli bardziej zdecydowani, wygrywali pojedynki i dosłownie wyrwali to zwycięstwo dzięki swojej ambicji oraz konsekwencji w realizacji planu.

Było to zwycięstwo zbudowane nie tylko na piłkarskiej jakości, ale przede wszystkim na zespołowości i woli walki. Ajaks udowodnił, że dobrze zgrany kolektyw potrafi przechylić szalę zwycięstwa nawet w starciu z rywalem dysponującym dużymi umiejętnościami technicznymi.