Gospodarze, znajdujący się w strefie medalowej, byli wyraźnym faworytem tego spotkania, ponieważ mierzyli się z drużyną gości okupującą strefę spadkową. Nic jednak nie wskazywało na to, że będziemy świadkami aż tak wyrównanego widowiska.

Pierwsza połowa, zakończona wynikiem 3:3, już dostarczyła gęsiej skórki. Po stronie gospodarzy, jak zwykle wyróżniającą się postacią był Szymon Kolasa - gdy tylko miał piłkę przy nodze, zagrożenie pod bramką rywali rosło dwukrotnie. Po stronie gości natomiast ogromną rolę odgrywał kolektyw i praktycznie każdy zawodnik przebywający na boisku wnosił coś wartościowego do gry swojej drużyny.

Druga część meczu była już prawdziwą petardą. Wymiana ciosów, akcja za akcję, prawdziwa jazda bez trzymanki, którą oglądało się z ogromną przyjemnością. W szeregach gospodarzy - oprócz kolejnych trafień Kolasy - wyróżnili się także Kaca i Giełczewski. Z kolei po stronie gości, prowadzonych tego dnia przez Marcinkowskiego, najwięcej zamieszania robił Francesco. Jego dwie bramki doprowadziły do remisu i całkowicie odmieniły obraz spotkania. Tuż przed samym końcem Virtualne Ń postawiło jednak wszystko na jedną kartę. Po zabójczo szybkim i świetnie przemyślanym ataku piłka trafiła pod nogi Szymona Kolasy, a ten - jak to on - zrobił swoje i kapitalnym, precyzyjnym uderzeniem zapewnił swojej drużynie zwycięstwo.

Takie mecze chce się oglądać bez przerwy. Mimo że zwycięzca mógł być tylko jeden, obie drużyny powinny schodzić z boiska z podniesionymi głowami. Stworzyły bowiem widowisko na kapitalnym poziomie, momentami przewyższającym nawet standard tego poziomu rozgrywkowego.