Popołudnie na boiskach AWF przyniosło prawdziwie wiosenną aurę - słońce, dobrą temperaturę i klimat, który aż zachęcał do ofensywnej gry. I rzeczywiście, spotkanie między Szmulkami a Zieloną Latarnią miało w sobie coś z piłkarskiej świeżości. Pytanie tylko, kto lepiej wykorzystał te warunki.

Początek należał zdecydowanie do gospodarzy. Szmulki weszły w mecz z dużą energią i szybko przełożyły to na wynik. Otworzyły spotkanie, a chwilę później było już 3:1, głównie za sprawą Wiktora Januszewskiego, który ustrzelił dublet i od początku pokazywał, że jest jednym z liderów ofensywy tej drużyny. Jego wejście w rundę robi wrażenie - pewność siebie, wykończenie i aktywność pod bramką rywala. Jednak goście nie zamierzali się poddać. Po początkowym „amoku” Szmulek szybko wrócili do gry i doprowadzili do wyrównania 3:3, łapiąc odpowiedni rytm i zaczynając coraz odważniej atakować.

Wtedy na scenę wkroczył Mikołaj Wysocki. I zrobił dokładnie to, co robią zawodnicy klasy MVP. W kluczowym momencie meczu przejął inicjatywę i w krótkim czasie wyprowadził swoją drużynę z wyniku 3:3 na 3:6. Jego wykończenia były precyzyjne, spokojne i niezwykle skuteczne, a cała jego gra - od dryblingów, przez podania, po strzały - była po prostu przyjemna dla oka. Szmulki próbowały jeszcze wrócić do meczu, szukały swoich szans i zdobywały kolejne bramki, ale Zielona Latarnia, gdy już złapała prowadzenie, nie pozwoliła sobie go odebrać. Grała pewnie, dojrzale i konsekwentnie dowiozła wynik do końca.

Ostatecznie padł rezultat 8:6, który bez wątpienia można uznać za sporą niespodziankę. Drużyna zamykająca tabelę pokonała wyżej notowanego rywala i pokazała, że ma w sobie potencjał, by jeszcze namieszać w lidze. Strata do bezpiecznego miejsca wynosi wprawdzie osiem punktów, co jest znaczącym dystansem, ale po takim meczu jedno jest pewne - to wciąż nie jest misja niemożliwa.