W wygranym przez Rodzinę Soprano 5:4 spotkaniu z Panami z Rejonu jednym z najważniejszych ogniw gospodarzy był Krzysztof Kulibski. Jego występ najlepiej określić jednym słowem – odpowiedzialność. Kulibski przez całe spotkanie bardzo dobrze czytał grę i konsekwentnie wykorzystywał wolne przestrzenie, stając się ważnym łącznikiem pomiędzy defensywą a ofensywą. Jego dystrybucja piłki do przodu była niezwykle skuteczna. Nie szukał skomplikowanych rozwiązań na siłę, tylko w odpowiednim momencie przyspieszał akcje i znajdował kolegów w dogodnych pozycjach. Do tego dochodziły bardzo dobre wyczucie czasu, odważny drybling i ogromna waleczność, dzięki którym potrafił zrobić różnicę zarówno z piłką, jak i bez niej. Kulibski miał również bezpośredni udział przy bramkach, dokładając swoją cegiełkę do niezwykle cennego zwycięstwa w wyrównanym spotkaniu. Jego gra była może pozbawiona wielkich fajerwerków, ale właśnie ta boiskowa dojrzałość i konsekwencja robiły największe wrażenie. Serce Rodziny Soprano – tak można podsumować jego występ. Kulibski był zawodnikiem, który spajał poczynania całego zespołu i w kluczowych momentach dawał mu dokładnie to, czego potrzebował.

Tego pana nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Mimo wielu lat gry Krzysztof wciąż trzyma wysoki poziom i należy do elity napastników naszej ligi. A przede wszystkim robi to, co robi najlepiej, czyli hurtowo strzela gole. W ostatnim spotkaniu przeciwko Force Fusion strzelił ich aż pięć, a gdyby nie byłoby go tego dnia na boisku to mecz zakończyłby się...remisem. A może nawet przegraną Rodziny Soprano, bo Krzysztof strzelając gole wprowadza do gry swojego zespołu komfort, którego mogą pozazdrościć inne drużyny. Co ciekawe, kiedyś zawodnik ten był znany z indywidualnych akcji i rajdów przez pół boiska, a obecnie częściej kreuje kolegom sytuacje. Choć w ostatnim spotkaniu ostatecznie nie zaliczył żadnej asysty, to w tym sezonie jest wyjątkowo skuteczny w tym aspekcie i wciąż pozostaje aktywny w walce o tytuł najlepszego asystenta 9 ligi. Niezmiennym pozostaje fakt, że ma naturalny instynkt napastnika i jest tam, gdzie być powinien, aby wykończyć akcje kolegów. Do tego lata doświadczenia przekładają się na spokój i opanowanie, które w tym meczu zaowocowało golem, który śmiało może kandydować do miana bramki kolejki, kiedy Krzysztof ze stoickim niemalże spokojem przelobował bramkarza drużyny przeciwnej. Jest to już 7 wyróżnienie MVP dla Krzysztofa, ale jesteśmy pewnie, że nie ostatnie i czekamy na kolejne, błyskotliwe występy tego zawodnika.

LTM nie najlepiej zaczął sezon i sam Krzysiek nie zachwycił w pierwszych dwóch spotkaniach. W tej kolejce również było ciężko o trzy punkty, ale ostatecznie się udało, a duża w tym zasługa właśnie napastnika LTMu. Krzysiek jak zawsze był liderem swojego zespołu i potrafił w kluczowych momentach meczu wziąć ciężar gry na swoje barki. Nie zawodziła go skuteczność i w całym meczu pokonał golkipera rywali pięciokrotnie. Dołożył także asystę i chyba powrócił do dyspozycji, do jakiej przyzwyczaił nas w poprzednich sezonach. LTM po słabszym poprzednim sezonie będzie chciał powalczyć o medale i jeżeli Krzysiek będzie w takiej formie jak w tej kolejce, to jego ekipa będzie walczyć o najwyższe cele. Ten zawodnik jak zawsze świetnie jest przygotowany fizycznie i motorycznie. Potrafi mocno strzelić z dystansu i swoimi zagraniami skupić uwagę defensywy na swojej osobie. Niewątpliwie to jeden z czołowych graczy w czwartej lidze i zapewne ma nadzieję na walkę o wyróżnienia indywidualne choć trzeba przyznać, że ma w tym roku mocną konkurencję, bo liga wydaje się niezwykle mocna i wyrównana.