Byliśmy przekonani, że konfrontacja AFC Goodfellas z Orzełami Stolicy będzie fajnym, 50-minutowym spektaklem. Sugerowały to dotychczasowe osiągnięcia jednych i drugich w Lidze Fanów, ale też piłkarski potencjał. Trochę żałowaliśmy jednak, że na inauguracji po obydwu stronach nie było wszystkich kluczowych zawodników – w Goodfellas nie zagrał choćby Yaroslav Manzhaliy, a w Orzełach nie było np. Maćka Kiełpsza. Z pierwszym gwizdkiem sędziego przestało to mieć jednak jakiekolwiek znaczenie. Mecz zaczął się dobrze dla Jana Wnorowskiego i spółki. To oni objęli prowadzenie i zamiar był taki, by pójść po kolejne trafienia. Zamiast tego doszło do całkowitej zmiany obrazu spotkania – Orzeły doświadczyły w pewnej fazie pierwszej połowy totalnego blackoutu i ze stanu 1:0, dosłownie w kilka minut zrobiło się 1:3. Przegrywający szybko się otrząsnęli, tuż przed przerwą zanotowali trafienie kontaktowe i to zwiastowało duże emocje przed finałową odsłoną. Tutaj również działo się naprawdę sporo. Orzeły przesunęły do przednich formacji Jana Wnorowskiego, a ten robił sporo zamieszania w szeregach obronnych przeciwnika. Mimo to, więcej okazji mieli rywale, którzy nie potrafili jednak zdobyć bramki na 4:2, a wydaje się, że mogła być ona kluczowa dla losów kompletu punktów. Co nie udało się Goodfellas, zrobili oponenci – wynik zmienił się na 3:3 i to totalnie otworzyło mecz, który tak naprawdę mógł się potoczyć w każdy możliwy sposób. Piłkę meczową miał Jan Wnorowski, który z rzutu wolnego trafił w poprzeczkę. Końcowy wynik czyli 3:3 chyba nie krzywdzi żadnej ze stron. Być może większy niedosyt odczuwają Goodfellas, bo jednak prowadzili różnicą dwóch bramek, ale dodajmy, że w ich składzie wystąpiło kilku nowych graczy i widocznie potrzeba czasu, by ich gra wyglądała tak, jak w zeszłym sezonie. Orzeły z tego jednego punktu powinny być bardziej zadowolone. Oczywiście zawsze fajnie rozpocząć sezon od zwycięstwa, ale remis w tych okolicznościach, z tylko jednym zawodnikiem na zmianę, należy potraktować w kategoriach umiarkowanego sukcesu.