Rywalizacja między ADP Wolską Ferajną a Saską Kępą była niezwykle ważna w kontekście gry o medale. Przed tym spotkaniem zespół Korneliusza Troszczyńskiego był na trzecim miejscu w tabeli, miał jeden punkt przewagi nad swoim niedzielnym rywalem, więc dzięki kolejnym trzem punktom mógł zbudować sobie solidną zaliczkę nad drużyną Kamila Jagiełło. I wydawało się, że ta misja zostanie zrealizowana dość łatwo, albowiem do przerwy Saska prowadziła 5:1. Początek był co prawda wyrównany, więcej było fauli niż goli, ale z biegiem czasu Wolska Ferajna zaczęła tracić dystans do rywala i nie zapowiadało się, że będzie w stanie odrobić straty. Rozmowy motywacyjne w przerwie okazały się jednak na tyle skuteczne, że przegrywający przeprowadzili fantastyczny pościg za oponentem. Wreszcie zamiast tracić energię na wzajemne pretensji, skupili się tylko na piłce i w pewnym momencie wynik brzmiał 5:5! Saska Kępa była w odwrocie, lecz miała tego dnia kapitalnie dysponowanego Kamila Łukasika. Ten zawodnik łącznie zdobył aż pięć goli, z czego kluczowego właśnie przy stanie 5:5, co pozwoliło złapać oddech jego ekipie. W Ferajnie znów zaczęło się szukanie winnych, co Saska Kępa szybko wykorzystała i po dobrej końcówce ustaliła wynik spotkania na 8:5. Tym samym umocniła się na trzecim miejscu w tabeli i jednocześnie zmniejszyła dystans do Dzików z Lasu, którzy przegrali z Perłą WWA. Wolska Ferajna traci z kolei w tym momencie 4 punkty do podium i jeśli nie popracuje na sposobem komunikacji na boisku, to musi się liczyć z tym, że medale przejdą jej w tym sezonie koło nosa.