FC Łazarski na pewno bardzo liczył na to, że w ostatnim spotkaniu rundy jesiennej będzie w stanie przerwać serię porażek, nawet jeśli zdobycie 3 punktów nie dawało szans na ucieczkę ze strefy spadkowej. Ale rywal w ostatnią niedzielę był wymagający, bo Saska Kępa gra w tym sezonie bardzo solidnie. Ekipa Kornela Troszczyńskiego zdawała sobie sprawę, że tutaj trzeba zwyciężyć, aby podstemplować tę część sezonu, a zgarnięcie całej puli mogło spowodować, iż Saska zdoła wskoczyć na najniższy stopień podium. I tak też się stało! Ten zespół w sposób bardzo dojrzały wypunktował Łazarskiego, chociaż początek nie wskazywał, że będzie to „bułka z masłem”. W premierowych fragmentach Łazarski grał naprawdę dobrze, miał swoje okazje i wyszedł na prowadzenie, ale potem dał się zaskoczyć po dwóch stałych fragmentach gry i szybko zrobiło się 1:2. Od tego momentu przewaga Saskiej Kępy rosła, a fajnie patrzyło się przede wszystkim na współpracę duetu Jan Sroka – Łukasz Marat. Do przerwy wynik brzmiał 2:7 i było jasne, że faworytom nie stanie się tutaj krzywda. Przeciwnicy nie zamierzali jednak składać broni, to oni zdobyli w drugiej połowie pierwszego gola, a potem mieli kolejne okazje, lecz bardzo dobrze bronił Daniel Piecyk. A gdy nie wykorzystujesz swoich szans, to musisz liczyć się z tym, że zrobi to przeciwnik. Saska znów włączyła tryb „punktowania” oponenta i komfortowo dowiozła wynik 10:4 do ostatniego gwizdka. Triumf zasłużony a ponieważ rezultaty innych spotkań ułożyły się korzystnie dla chłopaków, to przezimują oni najbliższych kilka miesięcy na 3 miejscu w tabeli. Łazarski jest z kolei przedostatni, natomiast według nas ta drużyna nie jest tak słaba, jak wskazuje na to ligowa hierarchia. Tutaj wskazana jest cierpliwość, bo mamy do czynienia z młodymi zawodnikami, którzy potrzebują jeszcze zgrania i doświadczenia. Gdy to przyjdzie, to wyniki ekipy Bauyrzhana Zhanuzakova szybko się poprawią.