W tym spotkaniu frekwencja w obu zespołach nie była zbyt wysoka. O ile dla Przypadkowych Grajków liczba siedmiu graczy to już nawet sporo, o tyle Munja stawiła się z zaledwie meczową szóstką. Do tego oba zespoły grały bez nominalnych bramkarzy, a jeden z zawodników gospodarzy dotarł dopiero po paru minutach, więc Munja zaczynała mecz o jednego gracza mniej. W tym czasie o mały włos Grajki nie wyszły na prowadzenie, ale piłkę zmierzającą do siatki wybił ofiarną interwencją zawodnik z pola. Gdy oba zespoły grały już w pełnych składach, gospodarze wzięli się do roboty. Na początku mieli parę sytuacji, ale nie były one zbyt wymagające dla Piotra Pieńkowskiego. W końcu wynik otworzył Robert Rząca, a parę minut później na 2:0 podwyższył Kacper Drozdowicz. Potem cofnęliśmy się nieco w czasie, gdy Sławek Bogusławski zaliczył bramkę samobójczą, która przypominała tę z meczu Irlandia Północna – Polska z 2009 r., kiedy to Michał Żewłakow podawał do Artura Boruca i piłka przeleciała obok naszego bramkarza. Do przerwy mieliśmy wynik 3:1, gdyż tuż przed końcowym gwizdkiem trafił Eryk Białecki. W drugiej połowie goście próbowali gonić wynik, ale dość długo Munja utrzymywała bezpieczną przewagę. W końcu Grajki trafili na 4:2 i poczuli, że mogą w tym spotkaniu jeszcze coś osiągnąć. W pewnym momencie przenosiliśmy się z jednego pola karnego na drugie, tak bardzo mecz się otworzył. Bohaterem końcówki okazał się Czarek Klimkowski. Najpierw zdobył bramkę na 4:3 po dośrodkowaniu z rzutu rożnego i strzale głową, a dosłownie na sekundy przed końcem zdecydował się na strzał z dystansu, po którym doprowadził do remisu! Tuż po tym golu arbiter zakończył spotkanie i niespodzianka stała się faktem.