Bliżej zwycięstwa drużyna, która przecież ma wygrywanie w nazwie, chyba już nie będzie. Wincars w niedzielę mierzyli się z Tirowcami. Po dwóch wysokich porażkach we wcześniejszych kolejkach, stojąc z boku, nie chciało się wierzyć w to, co działo się na boisku D.

Tirowcy byli drużyną, która nie grała źle. Przyzwoicie radzili sobie na placu, potrafili sprawnie operować piłką i nie sprawiali wrażenia, jakby mogli mieć jakiekolwiek problemy. Tym większym szokiem było to, że szybko stracili trzy bramki i znaleźli się w poważnych tarapatach. Mogło być gorzej, lecz w bramce dobrze spisywał się Maks Szulc. Czujny był także na przedpolu, choć odwaga zgubiła go przy bramce na 0:3. Za stratę dwóch wcześniejszych goli ciężko go winić. To koledzy mieli problemy z upilnowaniem głównego architekta ofensywy – Mikhaila Bulakha. Zawodnik Wincars, jak nie strzelał sam, to napędzał akcje swojej drużyny. Nierzadko używał do tego wymyślnych zagrań przy użyciu pięty.

Sielanka jednak się skończyła, bo za strzelanie wziął się Oliwier Gryżewski, a do pomocy dobrał sobie Bartka Nienałtowskiego. We dwóch konsekwentnie rozmontowywali szyki rywali, odwrócili wynik po przerwie i zapewnili zwycięstwo ekipie Tirowców. Ten pierwszy – strzelec czterech bramek – został za ten wyczyn doceniony przez nas mianem MVP. Gole padały hurtowo, Tirowcy coraz bardziej cieszyli się grą, lecz ekipa Wincars nie złożyła broni. Do końca starała się odbudować to, co udało jej się osiągnąć na początku meczu. Brakło jednak nie tylko czasu, ale i umiejętności – Tirowcy bardzo dobrze zarządzali wynikiem i nie dali się zepchnąć do defensywy. W samej końcówce Szulc zanotował paradę, której nie sposób było nie zgłosić do kompilacji kolejki. Gdy sędzia gwizdnął po raz ostatni, w protokole widniał wynik 7:5.