Ten mecz zapowiadał się nam na tyle gorący, pomimo panującej pogodowej aury, że prezes ligi Rafał Milewski postanowił oddelegować do tego spotkania aż dwóch sędziów, by temperatura tego starcia nie wymknęła się spod kontroli. Jeśli jednak chodzi o ten aspekt, jak się okazało – z dużej chmury mały deszcz. Obie ekipy zachowywały się wzorowo, w pełni oddając się tylko i wyłącznie przebiegowi spotkania. Dominującym aspektem była piłka i tylko piłka, co nas bardzo cieszy. Z drugiej strony: może lepiej dmuchać na zimne, a prewencja okazała się w pełni zasadna i zapobiegawcza?

Przejdźmy do samego meczu. Tu worek z bramkami otworzył Michał Kukulski, strzelając gola na 0:1. To jednak tylko podrażniło gospodarzy. Odpowiedź? Mocna, bo trzybramkowa, a jej autorami był genialny duet Zwariuk-Blank. 3:1 sprawiło, iż ekipa Michała Tarczyńskiego została postawiona pod ścianą i, chcąc na nowo dać sobie szansę w grze o medale, koniecznie musiała szukać wpierw wyrównania, a następnie przechwycenia spotkania.

I o ile za pierwszą próbą wyszło to tylko połowicznie, wszak na gola na 2:3 Elektro odpowiedziało trafieniem na 4:2, o tyle następny zryw był już tym doprawdy konkretnym. Za odrobienie strat wziął się przede wszystkim duet Olkowicz-Grabicki, który nadawał ton boiskowym wydarzeniom w drugiej części spotkania. Na efekty ich pracy nie trzeba było długo czekać. Przewaga gospodarzy topniała w ekspresowym tempie. 4:3, 4:4, 5:4 i 5:5. W pewnym momencie szala zwycięstwa ewidentnie została zachwiana, a wajcha w każdej chwili mogła zostać przerzucona na którąkolwiek ze stron.

W tej próbie nerwów zwycięski okazał się jednak wcześniej wspomniany duet. Genialny tego dnia Zwariuk, we współpracy ze świetnie wszem i wobec znanym Blankiem, na raty wcisnął gola KSB Warszawa II, choć Damian Pawlak między słupkami bramki KSB dwoił się i troił. Do czasu – skutecznie. Gospodarze gola na 6:5 zdobyli dosłownie w ostatniej chwili, a dzięki temu trafieniu dalej pozostają w grze o najwyższe laury – ku ich rozczarowaniu nie są przy tym w pełni zależni od siebie.

Co się zaś tyczy KSB Warszawa II, ponownie pokazali piłkarski pazur, a podium, choć bardzo możliwe, że zostało tym meczem przegrane, to „zieloni” udowodnili, iż jeśli tak się stanie, to tylko „o detale”. Poziom u góry był wszak bardzo wyrównany, a KSB także odpowiadało za rytm tej imprezy, która powoli już nam dogasa.