Tak w teorii nie powinien wyglądać mecz pomiędzy brązowym medalistą a drużyną ze strefy spadkowej. Zazwyczaj takie spotkania mają zupełnie inny przebieg – dominację jednej strony i bezradność drugiej. Tym razem było jednak inaczej. AZS Nietoperze postawili Siriusowi bardzo trudne warunki i byli naprawdę blisko sprawienia niespodzianki, a nawet zdobycia kompletu punktów.

Od pierwszych minut oglądaliśmy wyrównane widowisko. Żadnej z drużyn ani razu nie udało się wypracować dwubramkowej przewagi. W pierwszej połowie to Nietoperze dwukrotnie wychodziły na prowadzenie, a Sirius musiał odrabiać straty. Po przerwie role się odwróciły – tym razem to Sirius obejmował prowadzenie, a zawodnicy AZS odpowiadali kolejnymi trafieniami.

Owszem, Sirius częściej utrzymywał się przy piłce i miał większą kontrolę nad przebiegiem gry, jednak AZS znakomicie wykorzystywał swoje okazje. Jeśli spojrzeć wyłącznie na liczbę naprawdę groźnych sytuacji, trudno wskazać lepszą drużynę – pod tym względem panowała pełna równowaga. Nietoperze grali odważnie, nie unikali pojedynków i skutecznie odpowiadali na ataki wyżej notowanego rywala.

Końcówka spotkania dostarczyła dodatkowych emocji. AZS doprowadził do remisu, a następnie otrzymał szansę na przechylenie szali zwycięstwa na swoją stronę, grając przez pewien czas w przewadze liczebnej. Nie udało się jednak wykorzystać tej okazji i ostatecznie obie drużyny musiały zadowolić się podziałem punktów. Remis 5:5 wydaje się wynikiem, który najlepiej oddaje przebieg tego niezwykle wyrównanego spotkania.

W drużynie AZS na szczególne wyróżnienie zasługuje duet Paczuszko–Salamon, który był motorem napędowym większości akcji ofensywnych swojej ekipy. W zespole Siriusa zdecydowanym liderem był natomiast Ivan Gul, który po raz kolejny wziął na siebie odpowiedzialność za grę drużyny i był jej najjaśniejszą postacią.

To był jeden z tych meczów, które przypominają, że miejsce w tabeli nie zawsze odzwierciedla wydarzenia na boisku. AZS Nietoperze udowodnili, że potrafią rywalizować z najlepszymi, a Sirius musiał mocno się napracować, by wywalczyć choćby jedno "oczko".