Ternovitsia przystępowała do tego spotkania już jako pewny mistrz ligi. Dziki z Lasu z kolei zajmowały szóste miejsce i nie miały już realnych szans ani na awans w tabeli, ani nie groził im spadek. Teoretycznie był to więc mecz bez większej stawki. W praktyce jednak futbol nie zawsze potrzebuje dodatkowej motywacji. Czasami wystarczy piękna pogoda, letnie słońce i chęć rywalizacji, by stworzyć ciekawe widowisko. I właśnie taki mecz obejrzeliśmy.

Od pierwszego gwizdka było widać, że Dziki z Lasu nie zamierzają oddać pola mistrzom bez walki. Przez długi czas spotkanie było bardzo wyrównane. Dziki grały odważnie, nie bały się pojedynków i skutecznie odpowiadały na kolejne akcje rywali. Ternovitsia, która przez cały sezon imponowała regularnością i dominacją, tym razem nie wyglądała jak nie do sforsowania twierdza. Mistrzowie również popełniali błędy, a ich przeciwnicy potrafili to wykorzystać. Pierwsza część meczu upłynęła pod znakiem zaciętej walki. Obie drużyny tworzyły sytuacje bramkowe, a tempo gry mogło podobać się kibicom. Dziki udowodniły, że miejsce w środku tabeli nie oznacza braku jakości, a Ternovitsia po raz kolejny pokazała, dlaczego już wcześniej zapewniła sobie mistrzowski tytuł.

Dopiero w końcówce spotkania dała o sobie znać różnica klas i doświadczenia. Ternovitsia wrzuciła wyższy bieg, zaczęła częściej utrzymywać się przy piłce i skuteczniej wykorzystywać swoje okazje. To właśnie wtedy przechyliła szalę zwycięstwa na swoją stronę, zamykając mecz w sposób godny mistrza.

Największym bohaterem spotkania był Pavel Paduk, który rozegrał prawdziwy koncert. Zdobył jedną bramkę i dołożył aż trzy asysty, mając udział przy niemal każdej groźnej akcji swojej drużyny. Jego przegląd pola, spokój przy piłce i umiejętność obsługiwania partnerów idealnymi podaniami były ozdobą tego meczu. W ekipie Dzików z Lasu na wyróżnienie zasłużył natomiast Bartek Suchora, autor trzech bramek, który do samego końca sprawiał problemy defensywie mistrzów.

Ternovitsia zakończyła sezon kolejnym zwycięstwem, potwierdzając, że mistrzowski tytuł nie jest dziełem przypadku. Dziki z Lasu również mogą jednak schodzić z boiska z podniesionymi głowami. Przez dużą część spotkania postawiły mistrzom bardzo trudne warunki i pokazały charakter, którego z pewnością nie można im odmówić.