Jeśli MWSP miało już przed meczem zapewnione srebrne medale i mogło podejść do spotkania ze spokojną głową, to w przypadku Mistrzów Chaosu sytuacja wyglądała zupełnie inaczej. Siódme miejsce w tabeli wciąż nie było pewne, a porażka mogła oznaczać spadek na ósmą lokatę i znalezienie się w strefie spadkowej.

Mimo stawki spotkanie toczyło się w dość luźnej atmosferze. Momentami było jednak widać, że Mistrzom Chaosu zależy na tym meczu nieco bardziej. Szczególnie wyróżniał się kapitan Jakub Spławski, który dawał z siebie wszystko. Zdobył bramkę, wybijał piłki z linii bramkowej, walczył o każdy styk i nieustannie mobilizował partnerów do jeszcze większego wysiłku. Prawdziwy kapitan z krwi i kości. Tego dnia okazało się to jednak niewystarczające.

Po drugiej stronie zabrakło kapitana MWSP, ale drużyna funkcjonowała bardzo dobrze jako kolektyw. Szczególnie skutecznie wyglądała współpraca duetu Małaśnicki – Sołdaczuk. Dwukrotnie niemal identycznie rozegrali wrzut z autu. Janek posyłał piłkę na dalszy słupek, a Jakub pewnie wykańczał akcję strzałem głową. Proste rozwiązanie, ale niezwykle skuteczne.

Sam mecz przypominał prawdziwą huśtawkę nastrojów. Mistrzowie Chaosu dwukrotnie wychodzili na prowadzenie, MWSP odpowiadało, a później samo trzy razy obejmowało prowadzenie. Ostatecznie decydujący cios należał do wicemistrzów, którzy wyszli na 5:4 i nie oddali już tej przewagi do końcowego gwizdka. Trzeba jednak przyznać, że MWSP stworzyło więcej klarownych sytuacji bramkowych i przez dłuższe fragmenty spotkania wyglądało groźniej pod bramką rywali. Z kolei końcówka należała do Mistrzów Chaosu. Atakowali coraz odważniej, szukali wyrównania i często próbowali szczęścia strzałami z dystansu. Sprawiali problemy bramkarzowi przeciwników, ale nie zdołali znaleźć tej jednej akcji, która dałaby im upragniony remis. Tym samym musieli się pogodzić z goryczą relegacji...