Saska Kępa w 17. kolejce mogła przedłużyć swoje szanse na utrzymanie na poziomie 6. ligi. Ekipa Sante była natomiast już pogodzona ze spadkiem. W meczu bezpośrednim jedni mogli więc wygrać bardzo dużo, drudzy zaś skutecznie pokrzyżować ich plany. Zawodnicy Sante najwyraźniej wolą północną część Pragi, bo pociągnęli Saską Kępę ze sobą na dno.

Sante zaczęło bardzo mocno. Dwa szybkie ciosy i pewne strzały ze środkowej strefy pola karnego, umieszczone tuż przy słupku, dały gościom znakomite wejście w mecz. Na tyle dobre, że chyba sami zawodnicy byli zaskoczeni takim początkiem, co w pewnym momencie wprowadziło nieco dekoncentracji. Reprezentanci Saskiej Kępy wdrożyli plan naprawczy i choć nie odrobili strat tak szybko, jak je tracili, to zdołali wrócić do gry. Czy dekoncentracja może być zaraźliwa? To pytanie do lekarzy, ale w tym meczu można było zaobserwować podobne objawy. Zawodnicy Saskiej Kępy ponownie zaczęli tracić gole, a wszystko rozpoczęło się od prostego błędu organizacyjnego. Wracający na boisko po karze zawodnik nie zauważył, że jego kolega już zajął jego miejsce, przez co drużyna została ponownie ukarana żółtą kartką.

Saska Kępa przez kolejne trzy minuty musiała grać w osłabieniu, co dla Sante okazało się wodą na młyn. Goście bezlitośnie wykorzystali ten moment i ostatecznie sięgnęli po pewne zwycięstwo 6:3. Warto podkreślić, że całe spotkanie stało na całkiem niezłym, piłkarskim poziomie. Bohaterem meczu został Tomek Kawalec, który popisał się hat-trickiem. Po jednej bramce dołożyli Grzegorz Kozłowski, Jakub Melak i Paweł Kowalski.

Sante spada z ligi, ale może schodzić z boiska z podniesioną głową. Razem z nimi ligę opuszcza również Saska Kępa. Jedni powiedzą, że to złośliwość losu, inni, że prawdziwa sportowa rywalizacja do samego końca. Wszystko zależy od tego, czy jest się kibicem z Saskiej Kępy, czy ze Szmulowizny.