To był mecz, który idealnie podsumował rundę jesienną obu zespołów: pełen chaosu, bramek, emocji i kompletnie nieprzewidywalny od pierwszej do ostatniej minuty.

Od samego początku było wiadomo, że defensywy w tym spotkaniu mają dzień wolny. Wczorajsi rozpoczęli świetnie – w kilka minut zdobyli trzy bramki, wychodząc na szybkie prowadzenie. Problem w tym, że Bulbez tym razem również miał „dzień strzelecki” i błyskawicznie odpowiedział serią trafień, doprowadzając do remisu. Chwilę później… znów to Wczorajsi odskoczyli na trzy bramki, a kilka minut później Bulbez po raz drugi w meczu tę stratę skasował.

Gra była kompletnie otwarta, pełna kontr i nieskoordynowanych wymian ciosów. Obie drużyny wyglądały tak, jakby bardziej interesowało je to, co zrobić z piłką z przodu, niż jak zapobiec stracie z tyłu. Stąd wzięła się szalona, ale oddająca obraz pierwszej połowy tablica wyników: 6:6 do przerwy.

Po zmianie stron festiwal bramek trwał, jednak gospodarze zaczęli przejmować inicjatywę. Kluczowy okazał się tercet Erbel – Muzyka – Łączny. Ich współpraca była absolutnie znakomita, każdy zakończył spotkanie z co najmniej sześcioma punktami w klasyfikacji kanadyjskiej. To oni napędzali każdą akcję, wygrywali pojedynki i precyzyjnie zamykali kontry. Bulbez próbował jeszcze trzymać tempo, ale im dłużej trwało spotkanie, tym bardziej było widać różnicę w organizacji gry i w jakości wykończenia. Wczorajsi konsekwentnie budowali przewagę, aż w końcu odjechali na bezpieczny dystans, którego goście nie byli już w stanie zniwelować.

Ostatecznie padł wynik 14:9, który doskonale pokazuje charakter tego starcia: dużo goli, dużo emocji i niewiele kalkulacji. Wczorajsi kończą rundę mocnym akcentem i z dawką pozytywnego impulsu przed wiosną. Bulbez z kolei znów pokazał ofensywny potencjał, ale defensywne problemy po raz kolejny przesądziły o końcowym rezultacie.