Od pierwszych minut to gospodarze przejęli inicjatywę — Kresowia Warszawa II zdominowała środek pola i narzuciła własne tempo gry. Choć Zaruby United próbowali odpowiadać długimi piłkami i strzałami z dystansu, często kończyło się to stratą, ponieważ defensywa Kresowii była czujna, agresywna w odbiorach, a strzałom z daleka brakowało precyzji.

Pierwsza połowa przebiegała pod wyraźne dyktando gospodarzy. Ich przewaga była widoczna nie tylko w posiadaniu piłki, ale również w sposobie organizacji gry – szerokie ustawienie, szybkie wymiany podań i cierpliwe budowanie ataków pozycyjnych. Problemem była jednak skuteczność. Choć sytuacji nie brakowało, Kresowia długo nie potrafiła zamienić ich na gole. Dopiero w końcówce pierwszej połowy udało się udokumentować przewagę dwoma trafieniami, które dały spokój i potwierdziły dominację.

Druga część meczu wyglądała podobnie – gospodarze wciąż kontrolowali przebieg wydarzeń, ale im bliżej końca, tym bardziej doskwierało im zmęczenie i brak skutecznego wykończenia. Właśnie wtedy Zaruby United wykorzystali moment nieuwagi i w 44. minucie zdobyli bramkę kontaktową po efektownym uderzeniu z dystansu. Strzał był mocny, precyzyjny i dał gościom nadzieję na wyrównanie. Zaruby ruszyli do przodu, próbowali jeszcze zaatakować, mimo że grali niemal bez zmian i wyraźnie odczuwali trudy meczu. Kresowia jednak nie pozwoliła sobie na nerwową końcówkę. W 48. minucie, po szybkim wznowieniu z autu i błyskawicznej akcji, wykończenie znalazł Oleg Tsetsema, który ustalił wynik na 3:1. To trafienie zamknęło mecz – goście, wyczerpani intensywnością spotkania, nie byli już w stanie odpowiedzieć.

Ostatecznie Kresowia Warszawa II zasłużenie wygrała 3:1. Gospodarze dominowali przez większość meczu, imponowali spokojem w rozegraniu i pewnością w defensywie. Jedynym mankamentem była skuteczność, która mogła być wyższa. Zaruby United natomiast mogą być dumni z charakteru – mimo trudnych warunków i krótkiej ławki walczyli do samego końca, pozostawiając po sobie dobre wrażenie.