Gentlemani nie mają łatwego życia w tym sezonie. Liczba kontuzjowanych zawodników z kolejki na kolejkę tylko rośnie, a największy cios spadł na gospodarzy w środku tygodnia – kontuzji doznał Jakub Augustyniak, jeden z najmocniejszych i najpewniejszych punktów drużyny. Wobec tego rękawicę podjął, dosłownie i w przenośni, Sebastian Bartosik. Ale czy to był dobry wybór?

Początkowo Gentlemani jeszcze jakoś się trzymali – póki mieli w zapasie trochę sił, próbowali atakować, mieli swoje pojedyncze okazje, ale nie udało im się ich wykorzystać. O wiele skuteczniejsi byli natomiast gracze Vikersonna. W 5. minucie otworzyli wynik spotkania, a minutę później, po szybko rozegranej kontrze, było już 0:2. Z czasem przewaga gości stawała się coraz wyraźniejsza, co znalazło odzwierciedlenie w kolejnych trafieniach Mykyty Bondarenki i Oleksiia Kyselova. Na domiar złego, tuż przed przerwą padł gol samobójczy Jakuba Tryngiela i obie ekipy schodziły na przerwę przy wyniku 0:5.

Druga odsłona to również mecz do jednej bramki. Vikersonn sukcesywnie punktował przeciwnika, zdobywając kolejne gole, podczas gdy Gentlemani za wszelką cenę próbowali zdobyć honorową bramkę. Problem w tym, że wąska kadra sprawiła, iż z upływem czasu brakowało sił, a zagrożenie pod bramką Serhii Zaridze stawało się coraz mniejsze. I tu wracamy do pytania z początku – czy warto było postawić w bramce Sebastiana Bartosika, którego ewidentnie brakowało w ofensywie, by wspierał Pawła Domańskiego i Piotra Loze? Nie twierdzimy, że w innym ustawieniu gospodarze wygraliby ten mecz, ale można podejrzewać, że wynik byłby mniej dotkliwy.

Ostatecznie Vikersonn wygrywa 14:0 i rezultat ten w pełni oddaje przebieg meczu. Goście byli zespołem lepszym, bardziej wyrównanym kadrowo i przede wszystkim skuteczniejszym.