Ten mecz nie miał już znaczenia w kontekście wielkich zmian w tabeli – obie drużyny chciały po prostu zaprezentować się z jak najlepszej strony. Znając nieustępliwość Persa i Vikersonna, można było być pewnym, że mimo niewielkiej wagi punktowej, spotkanie dostarczy emocji. I tak właśnie było.

Pierwsze 30 minut to wymiana ciosów i zmiany prowadzenia. Już w 1. minucie wynik otworzył Mykyta Bondarenko dla ekipy z Ukrainy. Przez dłuższy czas to goście kontrolowali grę, ale w 12. i 16. minucie Pers odpowiedział – najpierw asystą popisał się Mati Musoev, a chwilę później sam zdobył gola. Roman Danchuk szybko wyrównał, lecz Pers ponownie wyszedł na prowadzenie. Nadchodzący bohater meczu – Danchuk – jeszcze przed przerwą doprowadził do remisu, a w drugiej połowie najpierw dał swojej drużynie prowadzenie, a następnie podwyższył wynik do 5:3.

W 46. minucie Bondarenko trafił na 6:3 i wydawało się, że sprawa jest już przesądzona. Jednak Vohidjon Usmonov w ciągu dwóch minut najpierw zaliczył asystę, a potem sam zdobył gola, zmniejszając stratę do minimum i gwarantując kibicom emocjonującą końcówkę. Więcej goli już nie padło, a spotkanie zakończyło się wynikiem 6:5 dla Vikersonna.

Obie drużyny pokazały świetny, nieustępliwy futbol. Emocji nie brakowało – momentami nawet przelewały się ponad miarę. Doszło do jednej ostrej przepychanki, po której kilku zawodników obejrzało żółte kartki, ale dominowała piłka, a nie niepotrzebne spięcia.

Tak naprawdę obie drużyny mogą zapisać ten mecz na plus. Patrząc z boku, można było odnieść wrażenie, że walczą o medale – taki był poziom i zaangażowanie. Jasne, sezon letni nie zakończył się zgodnie z marzeniami, ale zarówno dla Persa, jak i dla Vikersonna był wartościowy i budujący. A na wyniki jeszcze przyjdzie czas.