W 1. Lidze nawet nie ma sensu bawić się w kalkulacje – kto na którym miejscu skończy sezon, jakie będą wyniki poszczególnych meczów czy kto ma większe szanse. Tutaj możliwe jest dosłownie wszystko i to wcale nie przesada. Przed ostatnią kolejką pewne jest tylko jedno: mistrza już znamy. Natomiast o miejsca na podium walczy aż sześć drużyn, co gwarantuje ogromne emocje.

Do meczu Impuls – Korsarze również podchodziliśmy bez wyraźnego faworyta. Teoretycznie wyżej w tabeli znajdował się zespół gości, ale to Impuls miał po swojej stronie kilka atutów: zaległy mecz do rozegrania oraz zdecydowanie szerszą ławkę rezerwowych, co w realiach Socca często okazuje się kluczowe.

Tak było i tym razem. Impuls przyjechał w pełnym składzie – dwie mocne piątki. Korsarze natomiast nie mieli żadnej zmiany. Pierwsza połowa pokazała jednak, że ambicja i charakter potrafią zrównoważyć różnicę. Gra była wyrównana, toczona na wymianę ciosów, ale bez huraganowych ataków – obie ekipy podeszły do spotkania z chłodną głową. Na tablicy wyników widniały tylko dwa trafienia: dla Impulsu strzelili Yevhen Plaksa i Bohdan Ivaniuk.

Po przerwie obraz gry zmienił się diametralnie. Impuls całkowicie przejął inicjatywę, a rywalom zwyczajnie zabrakło sił. I choć przewaga była ogromna, to skuteczność… fatalna. Piłkarze Impulsu marnowali sytuacje, które aż prosiły się o gola, przekombinowywali w decydujących momentach i nie potrafili postawić kropki nad „i”. W innym meczu mogliby za to srogo zapłacić, ale Korsarze nie mieli już energii, by skontrować. A gdy okazje jednak się pojawiały – świetnie bronił Volodymyr Slobozheniuk.

Ostatecznie druga połowa przyniosła jeszcze dwa gole i zasłużone zwycięstwo Impulsu. Obie drużyny wciąż pozostają w grze o podium, ale to wygrana daje Impulsowi znacznie lepszą pozycję wyjściową – przy korzystnym układzie wyników mogą nawet powalczyć o srebro. Korsarzom zaś pozostaje walka wyłącznie o trzecie miejsce.