Faworytem spotkania Skry Warszawa z Blokersami byli gospodarze, którzy w założeniu mają szansę na walkę o awans w tym sezonie. Goście zapowiadali, że będą mocno walczyć o utrzymanie, ale mając zaledwie 3 punkty w 9 meczach rundy jesiennej i zamykając ligową stawkę, te zapowiedzi traktowaliśmy raczej z przymrużeniem oka. Tymczasem już od samego początku nie było widać aż tak dużej różnicy między tymi zespołami. Co więcej, lepiej na tle rywala wyglądali Blokersi, którzy szybko objęli prowadzenie, mieli jeszcze kilka okazji do podwyższenia wyniku i bez kompleksów grali przeciwko wyżej notowanemu oponentowi.

Skra także miała swoje szanse, ale niejednokrotnie świetnym refleksem popisywał się bramkarz Blokersów. Długo utrzymywał się wynik 0:1, aż w końcu na 0:2 podwyższył Bartek Kochan. Do przerwy obie drużyny dołożyły po jednym trafieniu, a na odpoczynek udały się przy stanie 1:3.

W drugiej połowie przez dłuższy czas nie padł żaden gol, mimo kilku dogodnych sytuacji – jakby największe emocje miały wybuchnąć w samej końcówce spotkania. Zaczęło się od złej zmiany, za którą Skra została ukarana minutową karą. To nie spodobało się jednemu z zawodników, który za dyskusje otrzymał żółtą kartkę. W konsekwencji Skra musiała przez minutę grać w osłabieniu o dwóch zawodników, a przez kolejne dwie minuty – o jednego. To była doskonała okazja dla Blokersów, by wykorzystać przewagę i zamknąć mecz. Jednak nic takiego się nie stało, co okazało się punktem zwrotnym w spotkaniu.

Gdy Skra wróciła do pełnego składu, udało się jej doprowadzić do wyrównania (3:3), ale Blokersi znów odskoczyli na jedną bramkę. Wtedy za odkopnięcie piłki po gwizdku zawodnik gości otrzymał żółtą kartkę, a Skra ponownie wyrównała. Po golu na 4:4 doszło do przepychanki, po której sędzia ukarał zawodników czerwonymi kartkami, a oba zespoły kończyły mecz w osłabieniu.

Finalnie gospodarze wręcz wydarli zwycięstwo w ostatniej akcji meczu, wygrywając 5:4. Trochę szkoda Blokersów, bo zagrali naprawdę dobrze i zasłużyli przynajmniej na remis. Parafrazując pewne powiedzenie: „grali jak nigdy, przegrali jak (prawie) zawsze.”