Dla Green Teamu to chyba nareszcie „ten sezon”, jak mawia stare piłkarskie porzekadło – wszakże trudno nie odnieść innego wrażenia wobec tak solidnej gry i regularnego punktowania. Sposób, w jaki ekipa Roberta Zawistowskiego rozprawiła się z młodym, aspirującym do strefy medalowej Szeregiem Homogenizowanym również nie był dziełem przypadku. Pomimo dość okazałego rozmiaru zwycięstwa, wcale nie było tak „lekko i przyjemnie” – szczególnie w pierwszej odsłonie zmagań, gdy zawody te były bardzo wyrównane, Zielonych trzymał przy życiu Sebastian Durański. Doświadczony golkiper był bardzo pewnym punktem swojego zespołu, wywiązując się ze swych obowiązków na linii i w polu bramkowym bez zarzutu. Ileż to razy oczami wyobraźni było już widać piłkę trzepoczącą w siatce, kiedy to w ostatniej chwili instynktowną interwencją rodem z wyższych lig popisywał się Durański. Na największą pochwałę zasługują jego parady bramkarskie przy okazjach Szeregu z naprawdę niewielkich odległości – jak na prawdziwego lidera przystało, Sebastian zawsze stał na posterunku, gdy jego drużyna tego potrzebowała. Bezbłędny w powietrzu, niesamowity na linii oraz co ciekawe i dość nietypowe wśród bramkarzy na tym poziomie rozgrywkowym – niezwykle spokojny w rozegraniu piłki. Postawa Sebastiana w tym meczu zapewniała jego kolegom cenny komfort, dzięki któremu mogli oni skupić się na ofensywnych wyczynach i pieczętowaniu wygranej. To już kolejne spotkanie, kiedy ów bramkarz „rzuca się w oczy” za sprawą swojego występu, tak więc decyzją sztabu Ligi Fanów to właśnie w jego ręce wędruje tytuł MVP jedenastej serii gier w 15. Lidze – pierwszy taki laur w karierze tego zawodnika na naszych boiskach. Sebastianowi serdecznie gratulujemy dostąpienia tak zaszczytnego wyróżnienia i życzymy, no cóż – by ta jego świetna dyspozycja przyniosła Green Teamowi upragnione medale. Brawo!