Wybierając MVP tej kolejki w 10. lidze, nasz wzrok powędrował w stronę starcia w czubie tabeli, w którym Grajki i Kopacze pokonali 8:5 Husarię Mokotów IV. Choć cała drużyna lidera zagrała w tym meczu bardzo dobrze jako monolit, to nagroda dla najlepszego zawodnika tej serii gier wędruje w ręce Przemysława Nieszporka. Przemek był najaktywniejszym graczem w formacji ofensywnej i od początku do końca spotkania nie dawał obrońcom wytchnienia. Zostawił po sobie bardzo konkretne liczby: cztery bramki i dwie asysty, co oznacza, że miał bezpośredni udział przy sześciu z ośmiu trafień swojej ekipy. Piłka ewidentnie go tego dnia szukała, a przy niemal każdej groźnej sytuacji Grajków cały czas pojawiało się nazwisko Nieszporka. Dodatkowo robił też świetną robotę w innych aspektach gry, mocno pracując dla całego zespołu. Warto odnotować, że to już jego trzecia nagroda MVP w historii występów w Lidze Fanów. Dzięki takiemu występowi swojego zawodnika, Grajki i Kopacze bezpiecznie dowożą zwycięstwo w tym meczu i dopisują do tabeli kolejne punkty.

W meczu na samym szczycie tabeli, gdzie każdy błąd waży podwójnie, a presja potrafi sparaliżować nawet najlepszych, Przemysław Nieszporek zagrał jak zawodnik z innej ligi. To był występ, który łączył w sobie pełnię piłkarskiej jakości: siłę, spokój, inteligencję, skuteczność i pełną kontrolę emocji – dokładnie to, czego oczekuje się od lidera defensywy. A on zrobił… jeszcze więcej. Spotkanie otworzył z zimną krwią, pewnie wykorzystując rzut karny, co pozwoliło jego drużynie złapać właściwy rytm. Ale prawdziwy popis zaczął się później. Mimo że gra nominalnie jako defensor, tego wieczoru Nieszporek wchodził wyżej z wyczuciem snajpera, łamał linię rywala odważnymi wejściami i kończył akcje z precyzją napastnika. Znakomicie wykorzystywał każdą okazję, a jego mocne, mierzone uderzenie z dystansu lewą nogą po długim rogu było jedną z najładniejszych bramek meczu – strzałem, który mógłby zdobić skróty z każdego poziomu rozgrywek. Łącznie zdobył cztery gole w spotkaniu określanym jako hit kolejki, co samo w sobie jest imponujące, ale w kontekście jego pozycji na boisku – wręcz spektakularne. A to tylko jedna warstwa tego występu. Defensywnie Nieszporek był niemal bezbłędny: świetnie ustawiony, odpowiedzialny, wygrywał kluczowe pojedynki i natychmiast uspokajał grę, gdy było trzeba. W rozegraniu imponował pewnością, dokładnością i świetnym czytaniem sytuacji – jego podania często przełamywały pressing rywala i otwierały drogę do groźnych ataków. W meczu o tak dużej wadze błyszczeć w każdej fazie gry to rzadkość. Przemysław Nieszporek był absolutnie kompletny i bezdyskusyjnie najlepszy na boisku.

W starciu dwóch będących w kapitalnej formie zespołów wszystko mogło się przecież zdarzyć, a jednak mimo pewnych trudności, to lider 16. Ligi ponownie pokazał nam, że nie ma na nich mocnych. Nie byłoby to zapewne możliwe, gdyby tym „okrętem” nie dowodziła osobistość tak wyrazista jak Przemysław Nieszporek. Kapitan Grajków i Kopaczy to uosobienie wszystkiego, co w tej drużynie najlepsze – nieustępliwość, charakter, kunszt techniczny i tytanowa kondycja. Powiedzieć, że był on w rywalizacji z ekipą FC Łazarski postacią wiodącą, to jak nic nie powiedzieć, bo przecież chodzi tu o autora czterech bramek i trzech asyst! W momencie, gdy po obejrzeniu przez niego żółtego kartonika po dyskusjach z sędzią, z komfortowego prowadzenia zrobiło się 2:2 i już zdawało się, że wobec braku zmienników po stronie Grajków i Kopaczy zaczną oni coraz mocniej opadać z sił, to wówczas właśnie Przemek Nieszporek pokazał nam, co oznacza być opoką dla drużyny w najtrudniejszych dla niej chwilach – pewnie wykorzystał rzut karny, dając tym samym impuls swoim kolegom do ponownego uwierzenia w siebie. Lider, który swoją postawą na boisku potrafi podnosić jakoś gry innych graczy to wartość tak bezcenna, że trudno ją opisać słowami. Wobec niekwestionowanego wpływu Przemka na przebieg tej rywalizacji, nie mogliśmy postąpić inaczej niż przyznać mu tytuł MVP 16. Ligi, który tym samym staje się jego pierwszym takim osiągnięciem w Lidze Fanów. Serdecznie gratulujemy zgarnięcia tego jakże wyjątkowego odznaczenia i pozostaje nam życzyć już tylko sukcesów drużynowych.