Strzelił 4 bramki. Miał trzy asysty. Był zabójczo skuteczny pod bramką rywala. Mocno popchał wózek o nazwie „Bartolini Pasta” do zwycięstwa w meczu z wyżej notowaną Miksturą. Za wyżej wymienione dokonania Mateusz Brożek otrzymał tytuł MVP Kolejki. Jeśli nie wystarcza takie szybkie podsumowanie, to śpieszymy z bardziej szczegółową analizą. Zacznijmy od pochwalenia przeglądu pola. Brożek to nie jest indywidualista, który mając piłkę przy nodze w trzeciej tercji, szuka jedynie strzału. Szybka kalkulacja w głowie i zmysł asystenta daje tę przewagę, że z jego gry korzystają też jego koledzy. Z Miksturą zaczął właśnie od obsługiwania drużynowych kompanów, szukając ich lepiej ustawionych w polu karnym, dzięki czemu zapisał sobie dwie asysty. Wtedy na desce rozdzielczej suwak o nazwie „zespołowość” został trochę obniżony, lecz maksymalnie do góry powędrował ten podpisany jako „pazerność”. Atakujący Bartolini Pasta zaczął samodzielnie uprzykrzać życie rywalom – najpierw wysokim pressingiem zapracował na premierowego gola, zmuszając wysoko wysuniętego bramkarza do oddania mu piłki. Później wykorzystał podanie na pustą bramkę i dwukrotnie wykazał się spokojem przy sytuacjach podbramkowych, które zamienił na gole. W międzyczasie miał jeszcze asystę drugiego stopnia, czego protokół nie pokazuje. Sumując wszystkie te dokonania, można odważnie stwierdzić, że tak grający na „żądle” Mateusz Brożek nie bez kozery może być pytany przez ludzi o zbieżność nazwisk, co jego imiennik z przeszłością w reprezentacji Polski.

W meczu, w którym Bartolini Pasta wyraźnie kontrolowało przebieg wydarzeń, jednym z najbardziej wyróżniających się zawodników był Mateusz Brożek. To nie był występ oparty na fizycznej dominacji czy spektakularnych rajdach; to była gra oparta na jakości, inteligencji i wyczuciu momentu. Brożek od początku spotkania pokazywał się z bardzo dobrej strony w ofensywie. Grał odważnie, nie bał się brać odpowiedzialności i regularnie brał udział w budowaniu akcji swojego zespołu. To typ zawodnika, który robi przewagę nie siłą czy szybkością, a techniką i szybkim podejmowaniem decyzji. Świetnie poruszał się między liniami, doskonale rozumiał, gdzie za chwilę pojawi się przestrzeń - i co ważniejsze, potrafił ją natychmiast wykorzystać. Jego ustawienie i czytanie gry sprawiały, że często był o krok przed przeciwnikiem. Gdy dostawał piłkę, rzadko ją tracił - zamiast tego przyspieszał akcję, rozgrywał ją dalej albo znajdował kolegę precyzyjnym podaniem. To właśnie jego dokładność w rozegraniu i umiejętność grania na jeden-dwa kontakty nadawały rytm ofensywie Bartolini. Brożek nie potrzebował wielu kontaktów z piłką, żeby zrobić różnicę - wystarczył jeden ruch, jedno zagranie, by otworzyć przestrzeń i napędzić akcję. Dodatkowo imponował świadomością taktyczną. Wiedział, kiedy przyspieszyć, kiedy uspokoić grę i gdzie się ustawić, by być realną opcją dla partnerów. Był nie tylko wykonawcą, ale też jednym z zawodników, którzy „czytają” mecz i wpływają na jego tempo. To był występ oparty na inteligencji, technice i boiskowej dojrzałości. Bez zbędnego chaosu, za to z ogromną jakością. W ten sposób Mateusz Brożek sięga po tytuł MVP.

Już w pierwszym meczu w tym sezonie było widać, że Mateusz Brożek jest dobrze przygotowany do nowego sezonu, ale w drugiej kolejce pokazał się z takiej strony, że mało kto mógł się tego spodziewać. Mateusz jest niezwykle walecznym zawodnikiem i nigdy się nie zatrzymuję na boisku, jego akcje napędzają cały zespół, są pełne polotu i fantazji. W meczu przeciwko Broke Boys zdobył cztery bramki oraz dwukrotnie otwierał swoimi podaniami drogę do bramki swoim kolegom z zespołu. Z tak grającym Mateuszem Brożkiem Bartolini Pasta może naprawdę mierzyć wysoko w dopiero co rozpoczętym sezonie. Dodajmy też że nikt się nie spodziewał takiego początku w wykonaniu tego zespołu i mamy nadzieję, że zarówno cały zespół jak i Mateusz w kolejnych meczach podtrzymają znakomitą formę z pierwszych dwóch kolejek.