Aż trudno uwierzyć w to, że AFC Goodfellas w tym sezonie jeszcze nie zaznał smaku zwycięstwa. Ale przeczucie nam podpowiadało, że ten fatalny okres dla chłopaków z Ukrainy, wreszcie się skończy. Ich niedzielnym rywalem była bowiem Warszawska Ferajna, która co prawda tydzień wcześniej sensacyjnie pokonała Orzeły Stolicy, lecz na Arenę Grenady przyjechała choćby bez architekta tamtego sukcesu, Adriana Dembińskiego. Nieobecności było zresztą więcej, co według nas w minimalnie lepszym położeniu stawiało Goodfellas. No i boisko to potwierdziło. Inicjatywa była po stronie graczy w żółtych koszulkach, aczkolwiek wielkiego przełożenia na wynik to nie miało, bo ilekroć Yaraslau Sycheuski i spółka zdobywali gola, to Ferajna odpowiadała. Paradoksalnie spora była w tym zasługa bramkarza ekipy Kacpra Domańskiego, Dominika Trzaskowskiego, który nie pozwalał, by przewaga oponentów była wyższa niż jeden gol. Ale byliśmy niemal pewni, że taki stan nie może trwać wiecznie. I faktycznie – w drugiej połowie Goodfellas od stanu 2:2 zdobyli cztery kolejne gole i nie pozostawili złudzeń, kto był tutaj lepszy. Konkluzja na temat Ferajny jest taka, że jest to drużyna momentów. Chłopaki mają naprawdę fajne chwile, gdzie ich gra wygląda dobrze, ale niestety zdecydowanie więcej jest takich, gdzie rywal ich dominuje i ciężko im wrócić na właściwą drogę. W tym wszystkim nie pomaga też nieregularność kluczowych graczy, bo możemy się jedynie domyślać, że gdyby Kacper Domański miał pełny skład, to tutaj emocje nie skończyłyby się na kilkanaście minut przed ostatnim gwizdkiem. Co do Goodfellas, to zgodnie z naszymi przewidywaniami, wreszcie zgarnęli premierowy triumf. I teraz trzeba koniecznie pójść za ciosem, żeby jak najszybciej odskoczyć od strefy spadkowej, a w drugiej części sezonu pomyśleć nad wzmocnieniami i zaatakować górną połowę tabeli. Bo znamy ich nie od dziś i wiemy, że są predestynowani do wyższych celów niż walka o utrzymanie.