Rywalizacja Szmulek i Furiozy była potyczką dwóch zespołów ze strefy spadkowej. W lepszej sytuacji była ekipa gospodarzy, bo oni przynajmniej raz zaznali smaku zwycięstwa, podczas gdy goście wciąż pozostawali bez choćby punktu. Lepiej w mecz weszli jednak zawodnicy Furiozy. Nie minęło 5 minut, a już prowadzili 0:2 po golach Łukasza Cieszyńskiego i Aleksandra Janiszewskiego. Taki obrót spraw mógł nieco zaskoczyć gospodarzy, a my zaczęliśmy się zastanawiać, czy przypadkiem nie skończy się tak wysokim wynikiem jak rywalizacja z Młodzieżowcami. Szmulki próbowały odwrócić losy spotkania, ale były nieskuteczne, za to rywale jeszcze w pierwszej połowie dołożyli kolejne dwie bramki - najpierw na 0:3 trafił Janek Sądej, a następnie po rzucie wolnym w protokole zapisał się Bartek Kochan. Gospodarze zmniejszyli nieco straty po tym jak Jakub Kaczmarek tuż przed przerwą pewnie wykorzystał rzut karny. W przerwie musieli powiedzieć sobie parę mocniejszych słów, bo drugą część rozpoczęli znakomicie – od gola Filipa Pacholczaka, choć trzeba przyznać, że przy tej bramce nie popisał się bramkarz Furiozy. Goście odpowiedzieli trafieniem Alka Janiszewskiego, ale od tego momentu rywale zaczęli pościg. Najpierw doprowadzili do stanu 5:3, a potem duet Alex Wolski – Dawid Wierzchołowski w przeciągu trzech minut doprowadził do wyrównania! Na osiem minut przed końcem meczu mieliśmy więc 5:5 i niemal pewne zwycięstwo nominalnych gości zaczęło wymykać im się z rąk. Jednak końcówka należała do Smoczej Furiozy. Najpierw ponownie wyszli na prowadzenie, a potem swoje przysłowiowe 5 minut miał Hubert Brodowski. Nie bez przyczyny wywołaliśmy go do tablicy w przedmeczowych zapowiedziach, bo jego postawa w końcówce meczu była kluczowa. Z niesamowitym zaangażowaniem pracował w defensywie broniąc korzystnego rezultatu, a na sekundy przed końcem pozbawił rywala złudzeń ustalając wynik meczu na 5:7.  Na razie pełni rolę jokera, ale z taką dyspozycją wyjściowy skład jest na wyciągnięcie ręki. Furioza mogła cieszyć się z pierwszej wygranej, Szmulki raczej niepocieszone, bo rywal był jak najbardziej w ich zasięgu.