Szalone i nieprzewidywalne okazało się starcie z 3.ligi między Cosmosem United a Fuszerką. Nie będziemy ukrywać, że tutaj niewiele wskazywało na to, iż Kosmiczni mogą zagrozić wiceliderom tabeli, bo nie wskazywała na to logika. Ekipa Salvadora de Fenixa może i ma potencjał na coś więcej, niż przedostatnie miejsce w tabeli, tylko co z tego, skoro tak rzadko to udowadnia. I wydawało nam się, że podobnie będzie i tym razem. Mecz miał jednak bardzo różne fazy, zwłaszcza pierwsza połowa. Zaczęło się od gola dla faworytów, po czym Cosmos zdobył trzy bramki z rzędu! Niezła zaliczka? W teorii tak, jednak w praktyce te dwa gole zapasu nie wystarczyły prowadzącym nawet do tego, by do przerwy remisować. Przeciwnicy przejęli bowiem inicjatywę i również wykazali się serią goli z rzędu – było ich aż cztery. I gdy myśleliśmy, że coś o tym meczu wiemy, druga połowa szybko wyprowadziła nas z błędu. Co prawda dość długo Fuszerka miała bezpieczną 2-3 bramkową przewagę, ale odnieśliśmy wrażenie, jakby w pewnym momencie zawodnicy tej ekipy pomyśleli, że mecz sam się dogra. Wykorzystali to oponenci, którzy doprowadzili do remisu 7:7! Ogromna w tym zasługa przede wszystkim dwóch graczy – Chrisa Rodila Kalaby i nowego w biało-niebieskich barwach, Norberta Piotrowskiego. Ten drugi wykazywał się niesamowitym instynktem strzeleckim i łącznie zdobył cztery bramki. Ale to nie wystarczyło do zdobycia nawet punktu. Pod koniec spotkania inicjatywa wróciła do Fuszerki a sprawę załatwiło trio Giska – Kralczyński – Machnacki. Końcowy rezultat to 9:7 i chociaż niespodzianki nie było, to faworyci na pewno mieli ze sobą o czym porozmawiać, bo gdyby wypuścili tutaj jakieś punkty (a było tego dość blisko), to długo by sobie nie darowali. Wszystko skończyło się jednak szczęśliwie. Ale mimo porażki brawa dla Cosmosu. Co prawda po raz kolejny okazało się, że ten zespół woli atakować niż bronić, natomiast jest to jakiś promyk nadziei na wiosnę, że przy dobrym składzie można powalczyć z tymi najlepszymi. I tego trzeba się trzymać, bo z pozytywów po tej rundzie, to chyba wszystko...