Bywają takie mecze, gdzie nasze zapiski, które potem wykorzystujemy do sporządzenia notatek, są naprawdę bardzo obszerne. Głównie oznacza to, że w takim spotkaniu sporo się działo. Niestety w rywalizacji Tylko Zwycięstwo z Warszawską Ferajną, dość szybko doszło do nas, że nie ma sensu zapisywać słów kluczowych czy minut poszczególnych goli, bo będzie to mecz do jednej bramki. Można chyba dość boleśnie, aczkolwiek uczciwie stwierdzić, że Ferajna przyjechała na to spotkanie, nie po to by wygrać, ale żeby nie było walkowera, a rywal nie stracił swojego cennego czasu. Kacper Domański lepił skład na różne sposoby, ostatecznie udało mu się uzbierać kilku chętnych do gry, natomiast było jasne, że o jakiejkolwiek rywalizacji z TZ nie ma mowy. Należy jednak docenić postawę tego zespołu, zarówno w kwestii chęci gry, jak również na boisku, bo chociaż rywal już do przerwy prowadził 5:0 (a mógł znacznie wyżej), to Ferajna robiła co mogła. Zdało się to na tyle, że w końcówce meczu, przy stanie 0:8, Ferajna zdobyła dwie bramki z rzędu, co stanowiło w pewnym sensie nagrodę za jej wysiłek. Ostatecznie mecz przegrali 2:10 i tym sposobem zakończyli tę trudną dla siebie rundę. Chyba potrzeba tutaj jakichś zmian, bo jeśli nie pojawią się regularni zawodnicy, to ciężko będzie zbudować coś, co wszystkim – na czele z kapitanem – będzie przynosiło frajdę. Na szczęście czasu do kolejnej rudny trochę jest. Co do Tylko Zwycięstwo, to oni nie mieli tutaj żadnych problemów z wygraną, zagrali bardzo rozsądnie, każdy z zawodników z pola miał przynajmniej jednego gola lub asystę i widać, że z szacunkiem podeszli do tego meczu. I chociaż spodziewali się pewnie bardzo wyrównanej rywalizacji, to w ich sytuacji kluczowe są punkty, bo tych jest wciąż za mało. W tym momencie starcza ich na ósmą pozycję i zapowiada się bardzo zacięta walka o utrzymanie. Ale tym będą się martwić dopiero za kilka miesięcy.