Dynamo Wołomin w meczu ze dziesiątkowaną Rodziną Soprano od pierwszych minut ruszyło z pełną determinacją i chęcią szybkiego strzelenia pierwszego gola. Po kontrolowanym naporze na bramkę rywala szybko zdobyli trafienie z najbliższej odległości, by po chwili po przechwycie wyjść na prowadzenie 2:0. W związku z tym, że gospodarze utracili koncentrację, to bardzo szybko doświadczeni rywale strzelili gola uderzeniem z daleka. Kolejne minuty to krótkie wymiany ataków z obydwu stron, raz kontrolę nad atakami pozycyjnymi miało Dynamo, a po chwili Rodzina. Nie brakowało także świetnych interwencji Radka Kani, który miał momentami też sporo szczęścia. W ekipie gości prym wiódł Damian Starosta. Wyrównana pierwsza połowa i sprawiedliwe 3:3. W drugiej połowie Dynamo znowu rzuciło się do ataków. Częsta wymiana podań, dłuższa ławka rezerwowych zaprocentowała w tej części. Wydaje się, że mecz ‘zabiła’ sytuacja, w której Michał Fijołek doznał kontuzji i w efekcie braku zmian zamienił się pozycją na boisku z bramkarzem. Od tego czasu puścił siedem bramek, ale nie da się ukryć, że koledzy mu nie pomagali, nie potrafili dłużej przytrzymać piłki w grze, brakowało im również pomysłu na rozgrywanie akcji. Świetnie grał Kubik, Wolski, czy Dorsz. Przy wyniku 11:3 gospodarze myśleli, że wynik jest przesądzony, ale nic bardziej mylnego, ponieważ goście strzelili cztery bramki z rzędu. W odpowiedzi jednak Dynamo potrafiło zdusić trwające zagrożenie i napór rywala, czym ustaliło wynik spotkania na 12:7. Najzwyczajniej zabrakło Rodzinie Soprano czasu i sił na więcej. To tylko pokazuje, że w lidze amatorskiej liczy się nie tylko jakość, ale czasami również ilość.