Bardzo ciekawe i trzymające w napięciu do ostatnich sekund spotkanie przyszło nam obejrzeć w rywalizacji FC Vikersonn – Rodzina Soprano. Potencjał piłkarski wydawał się porównywalny, ale wiadomo nie od dziś, że Rodzina Soprano miewa czasami problemy kadrowe i nie inaczej było we wtorek. Grzesiek Bogdański nie mógł skorzystać z nominalnego bramkarza, co dość szybko się zemściło, bo obydwa gole jakie padły łupem rywali w pierwszej połowie były efektem nienajlepszego zachowania Andrija Suliatyskiego, aczkolwiek trzeba wziąć pod uwagę, że ten zawodnik stanął między słupkami z konieczności. Na szczęście jego koledzy z pola za każdym razem odpowiadali na gole rywali i po 25 minutach gry mieliśmy remis 2:2. Na początku drugiej odsłony Rodzinka nie wykorzystuje 100% okazji, co szybko się mści – przeciwnicy budują sobie dwubramkowe prowadzenie i pewnie zmierzają po zwycięstwo. Tyle że Vikersonn nie od dziś ma problem z utrzymaniem wyniku w finałowych fragmentach. Trudno powiedzieć czy to stres czy też inny czynnik, ale drużyna Ihora Makhlaia po raz kolejny bardzo słabo rozgrywa końcówkę i o mało nie skończyło to się stratą punktów. Oponenci doszli ich do stanu 4:3 i mieli przynajmniej trzy doskonałe sytuacje, by zgarnąć tutaj punkt. No ale ich skuteczność była bardzo słaba, kompletnie rozregulowany był Krzysiek Mikulski, a gdy nawet coś leciało w światło bramki, to dobrze interweniował Serhii Zaridze. Vikersonn szczęśliwie nie stracił gola, a po jednej z kontr ustalił wynik meczu na 5:3. Rodzina Soprano może mieć do siebie pretensje, bo tego spotkania wcale nie musiała przegrać. Z kolei Vikersonn musi popracować nad dobijaniem przeciwnika, bo niewiele zabrakło a już czwarty raz w tym sezonie zamiast wygrać, musiałby zadowolić się remisem.