Z drużyn, które w niedzielę widzieliśmy na Arenie Grenady, zdecydowanie najbardziej szkoda nam Awantury Warszawa I. Ten zespół stoczył bowiem niezwykle zacięty bój z wyżej notowanym AFC Goodfellas i nie zasłużył na los, jaki go spotkał. Sebastian Dydecki i spółka grali od pierwszej minuty bardzo mądrze, nie dawali się rozwinąć rywalowi, a na szczególne pochwały zasługiwał Sebastian Dominiak, świetnie spisujący się jako „ostatni”. To zresztą ten zawodnik zdobył bramkę na 2:1, która zamknęła zmagania w pierwszej połowie i która potęgowała emocje przed finałowymi minutami. Tutaj długimi fragmentami oglądaliśmy bardzo podobny obrazek, czyli walących głową w mur zawodników Goodfellas, którzy nie dość że nie potrafili złapać swojego rytmu, to często nadziewali się na kontry. Po jednej z nich powinno być 3:1, lecz zawodnicy z Ukrainy się wyratowali, a za chwilę sami zdobyli gola, zmieniającego rezultat na 2:2. Remis nikogo tutaj nie zadowalał i widząc co dzieje się na boisku, nie zapowiadało się że skończy się podziałem punktów. Awantura znów dysponowała bowiem wieloma kontrami, gdzie wystarczyło chociaż jedną zamienić na bramkę, a wówczas przynajmniej jeden punkt udałoby się tutaj zgarnąć. Tyle że skuteczność Awanturników była dramatyczna, aczkolwiek trzeba oddać bramkarzowi Goodfellas Dmytro Zaiachukowi, że w wielu sytuacjach zachował się świetnie i to głównie dzięki niemy faworyci tutaj nie przegrywali. No i jak to często bywa w takich okolicznościach, to co nie udało się Awanturze, zrobili zawodnicy z Ukrainy. Oleksandr Targomin podał do Yaraslaua Sycheuskiego, a ten pokonał Marcina Kabańskiego i w obozie przegranych zapanowało ogromna rozczarowanie. Chłopaki włożyli w tę rywalizację mnóstwo wysiłku i z przebiegu spotkania nie zasłużyli na scenariusz, który stał się ich udziałem. Niestety sami są sobie winni. Najbardziej żal chyba sytuacji z końcówki, gdzie Sebastian Dominiak trafił w słupek, a akurat ten zawodnik zasłużył, by pomóc drużynie w zgarnięciu remisu. Stało się inaczej i domyślamy się, że okoliczności tej porażki siedziały w zawodnikach jeszcze długo. Goodfellas mogą z kolei mówić o dużym szczęściu, bo jak na siebie, to grali bardzo przeciętnie. No ale to też jest sztuka, by wygrać nawet wtedy, gdy niewiele na to wskazuje.