Za Sportowymi Zakapiorami trudno w tym sezonie nadążyć. Gdy tydzień temu opisywaliśmy ich spotkanie z Bulbez Team, chwaliliśmy ich za grę, bo mimo porażki wyglądało to całkiem nieźle. Ale w ostatnią niedzielę sami nie wiedzieliśmy, czego się po tym zespole spodziewać, bo w porównaniu do składu sprzed siedmiu dni, powtarzał się tylko jeden zawodnik! Był nim Jacek Daniszewski. Wszyscy pozostali nie grali z Bulbezem, a w takich warunkach trudno o jakąkolwiek stabilizację. W dodatku Zakapiory nie dysponowały ani jednym zmiennikiem, co przy szerokiej ławce Bartolini sugerowało, że tutaj znów skończy się porażką. Ekipa Patryka Kowalczyka długo jednak nie godziła się na taki scenariusz. Co więcej – w naszej ocenie ten zespół miał większą łatwość w kreowaniu sobie okazji, tylko szwankowała u niego skuteczność. Chłopaki wstrzelili się dopiero w 10 minucie, ale Bartolini natychmiast odpowiedziało i był to symboliczny obrazek dla całej pierwszej połowy. Jak jedni zdobywali gola, to drudzy zaraz odpowiadali. Przez większość czasu to zespół Michała Cholewińskiego był goniącym wynik, ale w 21 minucie to oni wyszli na prowadzenie, które jednak oddali tuż przed końcowym gwizdkiem. Do przerwy mieliśmy więc 4:4. Druga odsłona to z kolei festiwal niewykorzystanych szans z jednej i drugiej strony. Drużyny ścigały się w marnowaniu okazji, natomiast odnosiliśmy wrażenie, że Bartolini z każdą minutą łapią swój rytm, z kolei Sportowe Zakapiory trochę gasną w oczach. Być może było to również spowodowane ubytkiem sił tych drugich. Do głosu zaczęli więc dochodzić faworyci, którzy wykorzystywali coraz większe dziury w bloku obronnym oponentów. Finalnie druga odsłona padła łupem Bartolini w stosunku 4:1, a cały mecz 8:5. Ale tak jak pisaliśmy na wstępie – to był bardzo wyrównany mecz i naszym zdaniem różnica trzech goli jest wyjątkowo złudna. Zwycięzcom grało się ciężko, widać było że zdecydowany i dość agresywny styl gry przeciwnika, to nie jest ich bajka, ale udało im się znaleźć na niego sposób. Mimo wszystko brawa dla Zakapiorów i można jedynie żałować, że na te kluczowe momenty spotkania nie mogli złapać oddechu na ławce. Pretensje o frekwencję mogą mieć jednak wyłącznie do siebie.