FC Gorlicka nie zatrzymuje się w swoim ekstraklasowym przełaju. Jak na razie pokonuje każdą przeszkodę i nie inaczej miało być w niedzielę, zwłaszcza że mierzyła się z rywalem, który jeszcze ani razu nie zaznał smaku zwycięstwa w trwającej kampanii. Bo co innego może wyjść z połączenia, gdzie jedni wszystko wygrywają, a drudzy przegrywają? Piłka nożna bywa jednak trochę bardziej skomplikowana. Tutaj każdy mecz to inna historia i z takiego założenia musieli wyjść przede wszystkim gracze FC Impuls, którzy wiedzieli, że nie mają tutaj nic do stracenia i chcieli się postawić wyżej notowanemu konkurentowi. I możemy z pełną odpowiedzialnością stwierdzić, że zawodnicy z Ukrainy nie zawiedli. Od samego początku grali bardzo zdyscyplinowanie taktycznie, zostawiali Gorlickiej mało miejsca, a nawet gdy dopuszczali przeciwnika do strzału, to potrafili heroicznie zablokować piłkę własnym ciałem. Co więcej – to oni wyszli tutaj na prowadzenie, ale chyba wszyscy wiedzieliśmy, że utrzymać je będzie bardzo ciężko. Zwłaszcza, iż faworyci coraz częściej zaczęli wykorzystywać swojego lotnego bramkarza, którym był Marcel Gorczyca. Ta ryzykowna, aczkolwiek świetnie opanowana przez ekipę Daniela Gello taktyka opłaciła się. Lider rozgrywek jeszcze przed upływem 25 minut nie tylko odrobił straty, ale miał nawet gola przewagi. Impuls wiedział, że jeśli chce do tego spotkania wrócić, to nie może pozwolić sobie na stratę kolejnych goli, ale łatwiej było o tym pomyśleć, niż zrobić. Bo jak samemu zdobywać bramki, gdy to rywal jest non stop przy piłce? Gorlicka miała ogromną przewagę w posiadaniu futbolówki, popełniała bardzo mało błędów, a gole na 3:1 i 4:1 zdobyła w krótkim okresie czasu, co chyba ostatecznie pozbawiło nadziei zawodników z Ukrainy. Charakter tych graczy nie pozwalał im jednak, by się poddać. Mimo że nie jest łatwo wciąż biegać za piłką, to oni robili co mogli, byle tylko uprzykrzyć życie rywalowi. Wystarczyło to tylko do honorowej porażki, która przyjęła postać 1:6. Ale Impuls zasłużył na trochę ciepłych słów. Ambicja i determinacja towarzyszyła im od pierwszej do ostatniej minuty. Nam podobał się szczególnie bramkarz Artem Solonikov, który obronił mnóstwo strzałów, z rzutem karnym na czele. Ale to było za mało. Gorlicka co prawda zwłaszcza w pierwszej połowie musiała się trochę napocić, jednak z biegiem czasu pokazała, dlaczego jest na szczycie najbardziej konkurencyjnych rozgrywek szóstkowych w Warszawie. I zepchnąć ją stamtąd będzie piekielnie ciężko.