Przed tym spotkaniem już było pewne, że 24 czerwca na gali rozdania nagród na szyjach zawodników obu drużyn zawisną medale. Jedyną niewiadomą był wynik spotkania, które zapowiadało się dosyć otwarcie. Pierwsza część gry nie obfitowała w bramki, ale emocji nie brakowało przez ułamek sekundy. W przekroju pierwszych 25 minut to rezerwy Fuszerki przeważały i tylko jej zawodnicy wiedzą, dlaczego nie ustawili przebiegu spotkania już do przerwy. Mieli oni bowiem bardzo dobre okazje, aby wyjść na prowadzenie, ale za każdym razem strzały były kierowane wprost w bramkarza lub w stojącego na linii bramkowej obrońcę. Na całe szczęście niewykorzystane okazje nie zemściły się na drugiej drużynie Fuszerki, chociaż w jednej nie stracili oni jedynie bramki, ponieważ jeden z defensorów zablokował piłkę lecącą w światło bramki. Tuż przed gwizdkiem sygnalizującym zakończenie pierwszej części spotkania, jednak udało się im wyjść na upragnione prowadzenie po trafieniu Jakuba Lejmana. Druga połowa już nie była tak łaskawa dla Gości jak pierwsza. Od pierwszych minut zostali zepchnięcie przez rywali na własną połowę i musieli pogodzić się z rolą broniącego. Borowiki II przejęły rolę przeciwników z pierwszej części spotkania. Tylko, że w odróżnieniu od rywala, im z przewagą towarzyszyła wysoka skuteczność. W przeciągu kilku minut Gospodarze z 0:1 wyciągnęli na 3:1 odwracając tym samym losy meczu. Emocje jednak nie zakończyły się na tym wydarzeniu. Goście cały czas atakowali i nie zamierzali kończyć sezonu porażką. Udało się im zdobyć trafienie kontaktowe. Od tej chwili ryzykowali bardzo dużo i wychodzili wysoko zostawiając wolną przestrzeń z tyłu, ponieważ chcieli wyrównać stan spotkania, a czasu z minuty na minutę upływało. Przypłacili to kolejną stratą bramki po kontrze rywala grzebiąc swoje szansę na zwycięstwo w tym meczu. Kilka minut przed końcowym gwizdkiem ponownie złapali kontakt z rywalem, ale na resztę zabrakło już czasu oraz sił. Ostatecznie to Borowiki II wyszły z tego spotkania z tarczą, pomimo, że po kontuzji jednego z zawodników musieli inaczej rozłożyć siły.