Już po kilku minutach tego meczu było jasne, że nasze przedmeczowe przewidywania okazały się całkowicie słuszne i Zoria na luzie wywiezie z tego spotkania trzy punkty. Już w 2. minucie wynik otworzył Martinian Delikatnyi, a trzy minuty później podwyższył Artur Ulasiuk. Minął raptem kwadrans gry, a gospodarze prowadzili już czterema oczkami.

Ciężko wytłumaczyć taki stan rzeczy, bo wszystkie gole dla Zorii padały w niemal identycznych okolicznościach – atak ze skrzydła, podanie do niekrytego zawodnika i wbicie piłki do pustej bramki. Klasyczne sytuacje, na które zawodnicy Agape powinni być przygotowani, a jednak nie potrafili znaleźć na nie odpowiedzi. Jeszcze bardziej zaskakujące było to, że pierwszy gol dla gości padł w momencie, kiedy ekipa Krzysztofa Gołosa... grała w osłabieniu. Jeśli był to plan taktyczny Agape, to równie szalony, co nieudany, ponieważ już akcję później Zoria ponownie znalazła drogę do bramki Huberta Kałuckiego.

Pierwsza połowa skończyła się wymownym wynikiem 6:1, a po zmianie stron gospodarze szybko dołożyli kolejne trafienie. Chwilę później na 7:2 strzelił Filip Woźnica, ale jeśli ktoś myślał o ewentualnym comebacku, to bardzo szybko został sprowadzony na ziemię. Zawodnikom Agape nie brakuje ani umiejętności, ani kondycji, ale coś się w tej drużynie po prostu popsuło. Na zupełnie przeciwległym biegunie była Zoria, która grała tego wieczoru jak z nut i potrafiła dosłownie dwoma podaniami przenieść grę na drugą stronę boiska. Wyjątkowo aktywne było trio Delikatnyi–Solop–Marchenko, a swoje dołożyli jeszcze Artur Ulasiuk i Roman Malinowskyi.

Symbolicznym podsumowaniem meczu była akcja bramkarza Zorii Vladyslava Burdy, która otarła się o miano upokorzenia – przegalopował całe boisko i zamiast samemu strzelić gola, poczekał na kolegę i wyłożył mu piłkę do pustej bramki. 12:5 to wynik, który zdecydowanie nie oddaje możliwości takiego zespołu jak Agape i powinien być wyraźnym sygnałem dla menedżera teamu, że najwyższy czas coś zmienić.