Przed piątą serią gier trudno było zakładać, że którykolwiek z tych zespołów powalczy o coś więcej niż środek ligowej tabeli. Czołowe trio odjechało już na zbyt dużą odległość (pozostawał co najwyżej cień szansy, że Kebavita wytraci impet, ale wpierw trzeba byłoby samemu dwukrotnie zapunktować). Realnym celem wydawało się raczej zakotwiczenie gdzieś w górnej połowie stawki. Ta sztuka – spoilerując – udała się pirackiej łajbie Korsarzy. Jak do tego doszło? Zapraszamy na krótki raport z meczu.

Choć posiadanie piłki było w miarę wyrównane, a momentami gracze Karola Dębowskiego wydawali się kontrolować przebieg spotkania, to jednak przy konkretnych akcjach okazywało się, że w baku Warsaw Eagle pusto, a u Korsarzy jest – kolokwialnie mówiąc – z czego brać i z czego rzeźbić. Efekt? Jednostronny przebieg dalszej części meczu. Już do przerwy było aż 5:1, co praktycznie oznaczało „pozamiatane” – i rzeczywiście tak było.

W drugiej połowie Korsarze tylko potwierdzili swoją przewagę. Z przodu świetną robotę wykonywał będący w wysokiej formie Beniamin Chrapowicki, który słusznie został wybrany MVP spotkania – autor nie tylko czterech goli, ale i asysty. Eagle wyglądali solidnie, ale brakowało im kogoś, kto samymi liczbami zrobiłby różnicę. Ostatecznie to właśnie brak konkretów okazał się kluczowy – bo z samej gry nie mieliśmy aż tak dużej przepaści, jak sugerował końcowy wynik.

Spotkanie odbywało się w spokojnej, iście letnio–wakacyjnej atmosferze. Wynik został przesądzony dość szybko, a oba zespoły – co zrozumiałe – chciały już tylko dopłynąć do brzegu w zdrowiu i spokoju. Dzięki pełnej puli punktów FC Korsarze zachowują jeszcze niewielki cień szansy na walkę o brązowe medale, natomiast dla WE misją końcową będzie w dwóch ostatnich kolejkach wydostać się z czeluści ligowej tabeli.