Na zakończenie dnia los zaserwował nam starcie dwóch drużyn 1. ligi – już sam ten fakt dawał gwarancję emocji, piłkarskiej jakości i walki do ostatniego gwizdka. Urok wieczornego meczu potęgował ciągły deszcz oraz gra świateł reflektorów.

Obie ekipy chciały grać ofensywnie, ale początek meczu należał zdecydowanie do Inferno. Najpierw pięknym uderzeniem spod nóg kilku obrońców wynik otworzył Pyrzyna, a chwilę później zbyt dużo swobody pozostawiono Jakóbczakowi, który potężnym strzałem zza pola karnego podwyższył prowadzenie. Później oglądaliśmy naprawdę dobre spotkanie na wysokim poziomie: dużo walki, sytuacje pod obiema bramkami, świetne indywidualne zagrania. Jedynym, czego brakowało, były zespołowe kombinacje – było widać, że na boisku są zawodnicy wysokiej klasy, ale gra opierała się głównie na indywidualnych akcjach. Do przerwy Korsarze zdołali zdobyć kontaktowego gola – Winiarski trafił głową po wyrzucie z autu, i trudno było przewidzieć, w którą stronę przechyli się szala zwycięstwa.

Początek drugiej połowy to już dominacja Korsarzy. W ciągu zaledwie dwóch minut wyszli na prowadzenie po bramkach Jabłońskiego i Grodzkiego. Od tego momentu żadna z drużyn nie potrafiła odskoczyć: 3:2, 3:3, 3:4, 4:4... Dopiero trafienia Dzięcielskiego i Pawłowskiego w 42. i 43. minucie dały Inferno przewagę dwóch goli. Jabłoński natychmiast odpowiedział i emocje znów sięgnęły zenitu. Jednak nerwowej końcówki nie było – Inferno zdołało jeszcze dwukrotnie trafić do siatki i spokojnie dowieźć zwycięstwo.

Inferno tym samym umacnia się w ligowym topie i pozostaje poważnym kandydatem do medalu. Korsarze, mimo porażki, nie mają powodów do wstydu – zaprezentowali się z bardzo dobrej strony, zabrakło jedynie sił na końcówkę. Sezon jest krótki i wszystko w tabeli może się jeszcze zmienić w mgnieniu oka.